Feit of fictie?
De N-VA houdt stellingen en uitspraken van politici, journalisten en anderen tegen het licht en checkt het waarheidsgehalte ervan.

Feit of fictie: Saneert de regering-Michel meer dan de regering-Di Rupo?

Feit of fictie: Saneert de regering-Michel meer dan de regering-Di Rupo?

Onlangs publiceerde de Nationale Bank een evaluatie van de grote saneringsoperaties die ons land de afgelopen 35 jaar doorvoerde. Opvallend genoeg zou daaruit blijken “dat Michel met 0,9 procentpunt of 3,6 miljard euro in de periode 2014-2017 geen grotere inspanning doet dan zijn voorganger in de periode 2011-2014”, zo schrijft de zakenkrant De Tijd. Maar klopt die conclusie wel?

Cijfers van de Europese Commissie tonen alvast aan dat de regering-Di Rupo over heel haar legislatuur de begroting met slechts 0,8 procentpunt van het bruto binnenlands product ( Bbp Het bruto binnenlands product omvat de totale productie van goederen en diensten binnen een land, zowel van bedrijven als van de overheid. De term wordt meestal gebruikt als maatstaf voor de welvaart van een land. Vandaar dat de N-VA de evolutie van het Belgische bbp nauw in de gaten houdt. Dat de Belgische staatsschuld al jaren flirt met de grens van 100 procent van het bbp en die zelfs regelmatig overschrijdt, vindt de N-VA zorgwekkend. Het legt immers een zware hypotheek op onze welvaart. bbp) heeft verbeterd. Vergelijk dat vervolgens met de saneringsinspanning van de regering-Michel: alleen al in haar eerste werkingsjaar verbetert die het Structureel saldo Het structureel saldo geeft een begrotingssaldo weer dat in principe houdbaar is over de jaren heen. Het houdt rekening met de potentiële groei van de economie maar niet met zuiver conjuncturele of uitzonderlijke elementen, zoals eenmalige en tijdelijke inkomsten en uitgaven. structureel saldo van ons land met 0,5 tot 0,6 procentpunt van het bbp. Met die structurele verbetering staat België vandaag op de eerste plaats in de eurozone.

Maar er is meer. Niet alleen het saneringstempo van de regering-Michel ligt hoger. Zoals De Tijd aanhaalt, is er ook een fundamenteel verschil in saneringsstrategie: “Terwijl de klemtoon van Di Rupo op belastingen lag en de uitgaven bleven stijgen, focust Michel op besparingen.”

Correct
over deze onderwerpen: 
Belastingen, Financiën, Federale begroting

De regering-Michel houdt niet alleen een hoger saneringsritme aan, ze saneert ook écht

De structurele verbetering die de regering-Di Rupo op drie begrotingsjaren realiseerde, kwam er niet door te saneren, verduidelijkt huidig minister van Financiën Johan Van Overtveldt in De Tijd. Integendeel: “het was een aanpak die de sanering uitstelde.”

Di Rupo liet de uitgaven nog fors stijgen (+ 0,9 procent Bbp Het bruto binnenlands product omvat de totale productie van goederen en diensten binnen een land, zowel van bedrijven als van de overheid. De term wordt meestal gebruikt als maatstaf voor de welvaart van een land. Vandaar dat de N-VA de evolutie van het Belgische bbp nauw in de gaten houdt. Dat de Belgische staatsschuld al jaren flirt met de grens van 100 procent van het bbp en die zelfs regelmatig overschrijdt, vindt de N-VA zorgwekkend. Het legt immers een zware hypotheek op onze welvaart. bbp) en kon dus alleen maar het begrotingstekort verkleinen door de belastingen nog sneller te verhogen (+ 1,8 procent bbp). Met nefaste gevolgen voor het economisch herstel, aldus Van Overtveldt. “De ervaringen in eigen land, net als die in vele andere landen, leren dat het oplossen van begrotingstekorten met belastingverhogingen hooguit op korte termijn soelaas biedt. Belastingverhogingen leiden altijd tot de vermindering van de economische activiteit en ondermijnen op termijn de begroting.”

Geen wonder dat onze economische groei het ook vandaag nog moeilijk heeft. Om die groei opnieuw gelijke tred te laten houden met de rest van Europa, moet eerst de Belastingdruk De mate waarin de belastingheffingen drukken op het besteedbaar inkomen. belastingdruk bij ons naar omlaag. Onder Di Rupo bereikte die een historisch ongezien niveau, dixit de Nationale Bank van België. De regering-Michel corrigeert nu die fundamentele tekortkoming van de regering-Di Rupo door werk te maken van een algemene belastingverlaging (- 0,4 procent in 2015).

Maar hét grote verschil is dat deze regering de overheidsuitgaven nog harder verlaagt (- 1 procent) en op die manier ook het budgettair tekort verkleint. Dat is de grote ommekeer. Onder Di Rupo stegen de uitgaven maar stegen de belastingen nog sneller, om zo alsnog het begrotingstekort te verminderen. De regering-Michel verlaagt de belastingen maar bespaart nog meer op de uitgaven, om zo een positief effect op de begroting te sorteren. Geen overbodige luxe, aangezien het Belgische overheidsbeslag onder Di Rupo tot 54 procent van het bbp was gestegen. Deze regering saneert dan ook écht en schuift de noodzakelijke besparingen en hervormingen niet op de lange baan. En dat is zonder meer een positieve breuk met het verleden.

Feit of fictie: Zorgt het verlies van een inschakelingsuitkering voor meer jonge leefloners?

Feit of fictie: Zorgt verlies van inschakelingsuitkering voor meer jonge leefloners?

“Naar schatting één op de drie jongeren die dit jaar hun inschakelingsuitkering verliezen, valt terug op een leefloon van het OCMW.” Dat meldt de krant De Standaard op basis van recente schattingen van de federale overheidsdienst Maatschappelijke Integratie (POD MI). Wat die krant daar echter niet bij vertelt, is dat die nieuwe cijfers de eerdere inschatting van de N-VA bevestigen: twee van de drie jongeren die na drie jaar geen recht meer hebben op zo’n inschakelingsuitkering van de RVA De Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening (RVA) of Office National de l'Emploi (ONEM) is een federale openbare instelling die voornamelijk waakt over het recht op werkloosheidsverzekering in België. De RVA is de grootste openbare Instelling van sociale zekerheid in België. Tot de kernopdrachten van de RVA behoort het bepalen van het recht op en de omvang van uitkeringen voor onvrijwillige werkloosheid. De arbeidsbemiddeling en de beroepsopleidingen is sinds 1989 toegekend aan de gewesten en gemeenschappen.  RVA, ontvangen geen leefloon. Tegenstanders van de beperking in de tijd van dergelijke uitkeringen, de vakbonden voorop, voorspelden nochtans een massale doorstroom van die jongeren naar de sociale bijstand.

Bij de jongeren die geen leefloon ontvangen, onderscheidt De Standaard twee groepen: “zij die gewoon niet aankloppen bij het OCMW en zij die dat wel doen maar geen recht hebben op een leefloon, bijvoorbeeld omdat ze weer thuis wonen of al samenwonen met iemand met een voldoende hoog inkomen.” Daarbij ziet de krant een derde groep van jongeren over het hoofd: zij die geen aanspraak maken op een leefloon omdat ze inmiddels een job hebben gevonden. Het vooruitzicht om zonder inkomen te vallen of te moeten aankloppen bij de bijstand is namelijk een sterke prikkel om intensief werk te gaan zoeken, leren we uit buitenlands onderzoek.

Incorrect

Slechts één op de drie jongeren die na drie jaar deze uitkering verliezen, doet een beroep op het OCMW

Het stelsel van de inschakelingsuitkering voor jonge schoolverlaters (de vroegere ‘wachtuitkering’) geeft jonge werkzoekenden die nog nooit gewerkt hebben een verkeerd signaal, namelijk dat ze door te ‘wachten’ automatisch recht krijgen op een uitkering. Maar wachten helpt jonge werklozen niet vooruit. Daarom heeft deze regering de regels voor het bekomen van zo’n inschakelingsuitkering strenger gemaakt. Voortaan heb je er slechts recht op tot de leeftijd van 25 jaar. En jongeren onder de 21 moeten vanaf september een diploma, getuigschrift of de nodige leertijd kunnen voorleggen. Eerder had de regering-Di Rupo dat recht al beperkt in de tijd, tot maximaal drie jaar.

De N-VA wil daarmee vermijden dat jonge werkzoekenden zonder werkervaring in een uitkeringsstelsel belanden en, erger nog, erin blijven hangen. Zo telde de RVA De Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening (RVA) of Office National de l'Emploi (ONEM) is een federale openbare instelling die voornamelijk waakt over het recht op werkloosheidsverzekering in België. De RVA is de grootste openbare Instelling van sociale zekerheid in België. Tot de kernopdrachten van de RVA behoort het bepalen van het recht op en de omvang van uitkeringen voor onvrijwillige werkloosheid. De arbeidsbemiddeling en de beroepsopleidingen is sinds 1989 toegekend aan de gewesten en gemeenschappen.  RVA in 2013 liefst 14.380 veertigplussers en 1.837 vijftigplussers die nog steeds een uitkering als ‘jonge schoolverlater’ ontvingen. Datzelfde jaar waren er zelfs twee 63-jarigen die nog steeds van zo’n ‘wachtuitkering’ genoten!

De N-VA kiest voor een omslag van dat passieve arbeidsmarktbeleid naar een versterking van het activeringsbeleid voor jonge werkzoekenden, met een nieuw evenwicht tussen rechten én plichten. De hervorming van de inschakelingsuitkering past in die versterkte activering. Concreet garandeert deze Vlaamse Regering aan alle jongeren binnen de eerste vier maanden van hun inschrijving als werkzoekende het recht op een passende begeleiding, beroepsopleiding of (tijdelijke) werkervaring. Tegelijk verwachten we van hen dat ze positief meewerken aan dat traject naar een job.

Om de jeugdwerkloosheid aan te pakken, werken we ook aan een verlaging van de lasten op arbeid, herwaarderen we het technisch en beroepsonderwijs en doen we er alles aan om vroegtijdige schooluitval te voorkomen.