Ontwikkelings​samenwerking

Vlamingen zijn een open en solidair volk. Dat hebben we doorheen de geschiedenis al ten overvloede bewezen. En dat bewijzen we nog elke dag. Zo is ons totale budget voor ontwikkelingssamenwerking tussen 1999 en 2012 meer dan vervijfvoudigd onder impuls van N-VA-minister Geert Bourgeois. Vlaanderen neemt daarmee afstand van het federale beleid.

De N-VA wil dat Vlaanderen zich blijft onderscheiden in internationale solidariteit. Door de VN-doelstelling voor ontwikkelingssamenwerking (0,7 % bbp) na te streven, bijvoorbeeld. En door daarbij in te zetten op kwaliteitsvolle en duurzame ontwikkeling. 

Want ontwikkelingssamenwerking mag geen symptoombestrijding zijn. Het moet mensen structureel uit de armoede halen. Het uiteindelijke doel is zelfredzaamheid, niet afhankelijkheid. Slimme ontwikkelingssamenwerking plaatst partnerlanden daarom voor hun verantwoordelijkheid. En eist dat hun overheden ondubbelzinnig de mensenrechten en democratische basiswaarden respecteren. Want solidariteit is geen onvoorwaardelijk verhaal.

Solidariteit moet objectief, transparant en efficiënt zijn. Vandaag knelt het al te vaak bij de toepassing van die criteria, waardoor het publieke draagvlak onder de solidariteit afslijt. Zeker in budgettair moeilijke tijden moeten we de middelen zo efficiënt mogelijk inzetten en versnippering vermijden. Dat dwingt ons tot duidelijke keuzes, ook in ons ontwikkelingsbeleid.

Lees meer overBuitenland