Ontwikkelings​samenwerking

Vlamingen zijn een open en solidair volk. Dat hebben we doorheen de geschiedenis al ten overvloede bewezen. En dat bewijzen we nog elke dag. Zo is ons totale budget voor ontwikkelingssamenwerking tussen 1999 en 2012 meer dan vervijfvoudigd onder impuls van N-VA-minister Geert Bourgeois. Vlaanderen neemt daarmee afstand van het federale beleid.

De N-VA wil dat Vlaanderen zich blijft onderscheiden in internationale solidariteit. Door de VN-doelstelling voor ontwikkelingssamenwerking (0,7 % Bbp Het bruto binnenlands product (bbp) omvat de totale productie van goederen en diensten binnen een land, zowel van bedrijven als van de overheid. De term wordt meestal gebruikt als maatstaf voor de welvaart van een land. Vandaar dat de N-VA de evolutie van het Belgische bbp nauw in de gaten houdt. Dat de Belgische staatsschuld al jaren flirt met de grens van 100 procent van het bbp en die zelfs regelmatig overschrijdt, vindt de N-VA zorgwekkend. Het legt immers een zware hypotheek op onze welvaart. bbp) na te streven, bijvoorbeeld. En door daarbij in te zetten op kwaliteitsvolle en duurzame ontwikkeling. 

Want ontwikkelingssamenwerking mag geen symptoombestrijding zijn. Het moet mensen structureel uit de armoede halen. Het uiteindelijke doel is zelfredzaamheid, niet afhankelijkheid. Slimme ontwikkelingssamenwerking plaatst partnerlanden daarom voor hun verantwoordelijkheid. En eist dat hun overheden ondubbelzinnig de mensenrechten en democratische basiswaarden respecteren. Want solidariteit is geen onvoorwaardelijk verhaal.

Solidariteit moet objectief, transparant en efficiënt zijn. Vandaag knelt het al te vaak bij de toepassing van die criteria, waardoor het publieke draagvlak onder de solidariteit afslijt. Zeker in budgettair moeilijke tijden moeten we de middelen zo efficiënt mogelijk inzetten en versnippering vermijden. Dat dwingt ons tot duidelijke keuzes, ook in ons ontwikkelingsbeleid.

Ontwikkelings|samenwerking