Zuhal Demir

Ondervoorzitter Kamerfractie

In 1980 landde de ooievaar voor de derde keer op het dak van het Genkse gezin Demir om mij af te leveren. Hij zou daarna nog twee keer langskomen.

We groeiden op in een warm Turks-Koerdisch nest. Maar als het op de kennis van het Nederlands en schoolresultaten aankwam, aanvaardden mijn ouders geen half werk. Bij de pakken blijven zitten, is aan mij dus niet besteed. 

Tijdens mijn studies rechten in Leuven kwam ik meer te weten over de samenleving en het evenwicht tussen rechten en plichten. Na een specialisatiejaar arbeidsrecht aan de VUB, begon ‘het echte leven’ in Antwerpen bij een internationaal advocatenkantoor. Ik verdedigde voor de arbeidsrechtbank zowel werknemers als werkgevers en leerde zo beide zijden van de medaille kennen. 

Liefde voor ’t Stad

Vanaf de eerste dag als advocate in Antwerpen verloor ik mijn hart aan de ‘Koekenstad’. Ik woon in het centrum, op een boogscheut van het stadspark, mijn joggingterrein. Heerlijk dichtbij allerlei cultuurevenementen, tentoonstellingen, theaterstukken, concerten en natuurlijk winkels, markten en terrasjes. Gewoon door ons mooie Antwerpen fladderen, kan heerlijk zijn.

Door mijn achtergrond als Turks-Koerdische groeide snel een band met het volksnationalisme van de Vlaamse Beweging. Toen Jan Jambon me uitnodigde om mee aan de N-VA-kar te trekken ging ik daarop in.

Actief in Kamer en district

In 2010 kreeg ik in het federale parlement mijn eigen zitje. Sindsdien zetel ik in de commissie Sociale Zaken. Op de N-VA-fractie ben ik specialiste werk en focus ik me in de commissie op individueel en collectief arbeidsrecht, welzijn op het werk en het eenheidsstatuut.

In 2012 volgde een nieuwe uitdaging. Dankzij de onverwacht sterke score van de N-VA-lijst in het district Antwerpen, die ik mocht trekken, konden wij het voorzitterschap van het district opeisen. In dat districtsbestuur staan de bevoegdheden burgerlijke stand, financiën, Opsinjoren, feestelijkheden en jumelages op mijn kaartje.

Geen klassieke Vlaams-nationaliste, wel eentje met een eigen geluid

Ons district is zeer divers van samenstelling. Mijn eigen achtergrond leerde me dat samenleven ook kan tussen mensen van verschillende afkomst. Wat goede wil aan alle zijden helpt al heel veel. Mensen verbinden, samenleven bevorderen is voor mij een prioritaire doelstelling. 

Ik geloof in actieve Inburgering Vlaanderen voert een inburgeringsbeleid. Dat is  een begeleide en doelgericht gestuurde vorm van maatschappelijke integratie van mensen van vreemde afkomst. Bedoeling is de nieuwkomers een volwaardige plaats te geven in de samenleving door insluiting in plaats van uitsluiting.  De inburgering, met onder meer taallessen en inburgeringscursussen, werd concreet door de deelname van de N-VA aan de Vlaamse regering sinds 2004. Sinds 2009 is Geert Bourgeois (N-VA) minister van Inburgering. inburgering als basis voor de integratie van nieuwkomers in Vlaanderen. De N-VA legt de nadruk op de wij-groep van alle Vlamingen die kiezen voor een positief gemeenschappelijk project van samenleven.

Begin 2014 plaatste een groep opiniemakers mij, op vraag van Knack, in de lijst van meest invloedrijke allochtonen. Mooi. En toch ook weer niet misschien, want dat soort lijstjes zou gewoon spontaan moeten verdwijnen. In opiniestukken en interviews laat ik me daarom graag kennen als een niet-klassieke maar overtuigde Vlaams-nationaliste met een eigen geluid.