Video: Bart De Wever: “Graag meer realiteitszin bij aanpak vluchtelingencrisis”

Door Bart De Wever op 23 september 2015, over deze onderwerpen: Migratie, Asiel, N-VA

Tijdens zijn openingscollege Politicologie aan de UGent geeft professor Carl Devos traditioneel het woord aan een gastspreker. Dit jaar viel die eer opnieuw te beurt aan Bart De Wever. De N-VA-voorzitter nam ruim een uur de tijd om de Europese vluchtelingencrisis grondig te analyseren. Tegelijk reikte hij concrete oplossingen aan om die crisis op een realistische en redelijke manier aan te pakken. “Doordat Europa vandaag gevangen zit in een moreel en wettelijk keurslijf, kunnen we nog niet alle nodige maatregelen nemen”, stelde De Wever vast. “Maar mogen wij er alstublieft al over nadenken?”

“Het Midden-Oosten is een kruitvat dat tot explosie is gekomen, wat een regelrechte volksverhuizing uit die regio heeft teweeggebracht”, zo begon De Wever zijn analyse. Daarbij zoeken vluchtelingen steevast de weg van de minste weerstand en de meeste aantrekking. Dat leidt hen onvermijdelijk naar Europa. Een Europa dat al veel te lang zonder geopolitiek kompas vaart en intern hopeloos verdeeld is. Maar vooral: een Europa dat zijn poorten vandaag wagenwijd heeft openstaan. “Het principe van Schengen Het Verdrag van Schengen regelt het vrije verkeer van personen tussen 26 deelnemende landen in Europa, waaronder 22 EU-lidstaten. Tussen die zogeheten Schengenlanden zijn de controles aan de binnengrenzen verdwenen. Daardoor kunnen burgers vrij doorheen de Schengenzone reizen. Schengen is: als de buitengrenzen gecontroleerd worden, dan is er geen controle van de binnengrenzen meer nodig. Maar Griekenland controleert onze grenzen niet meer. Schengen heeft daardoor de facto opgehouden te bestaan”, betreurt De Wever.

Economisch kompas

Intussen wandelen de vluchtelingen door Europa op een economisch kompas: een gegeven dat ook veel Europese burgers niet is ontgaan. “Een oorlogsvluchteling ben je als je wegtrekt uit een onveilig oorlogsgebied en aankomt op de eerste plaats waar stabiliteit, vrede en veiligheid heerst. Wanneer je dan duizenden kilometers verder reist, ben je geen oorlogsvluchteling meer. Dan ben je een economische vluchteling”, aldus De Wever. “We moeten onszelf dus niet wijsmaken of laten aanpraten dat al die mensen op de vlucht zijn voor oorlog.”

Opinieoorlog

In dat verband wees de N-VA-voorzitter ook op de informatieoorlog die dezer dagen woedt, met als inzet het rijp maken van de publieke opinie voor een solidaire houding. Daarbij verwees hij naar de inmiddels wereldberoemde foto van Aylan, de peuter die op het strand van Bodrum aanspoelde. “Wat het werkelijke verhaal van Aylan is, kan niemand meer zeggen. De desinformatie is te groot. En in plaats van klaarheid te scheppen, nemen de media zelf deel aan de versluiering. De tegenreactie zie je vooral op de sociale media: ieder verhaal roept daar een tegenverhaal op.”

Cultureel onbehagen

Dat alles stelt de publieke opinie niet gerust, wel integendeel. “Er heerst in de publieke opinie een gevoel van onbehagen”, merkt De Wever op. “Een haast existentiële angst: kan Europa dit wel aan?” Daarbij is het grootste onbehagen volgens hem niet eens materieel maar cultureel van aard. “Het mislukken van het integratiebeleid in het verleden doet de mensen het ergste vrezen voor de gevolgen van die ongecontroleerde massamigratie op ons cultureel en sociaal weefsel. Integratie betekent immers dat je je aanpast aan de universele waarden van de Verlichting. Europa moet die Verlichtingsprincipes voorop durven stellen als kompas voor een inclusief beleid rond identiteit en burgerschap. Dat is de enige manier om onze tolerantie te bewaren en een toekomst veilig te stellen met vrijheid en voorspoed voor iedereen”, gaf De Wever nog mee als ultiem advies voor onze Europese beleidsmakers.

Algemeen belang

De talrijke adviezen die daaraan voorafgingen kunnen we hier helaas niet allemaal opsommen. Na een pleidooi voor meer realiteitszin bij de aanpak van de vluchtelingencrisis, besloot de N-VA-voorzitter zijn uiteenzetting met de vraag om toch ook het algemeen belang niet uit het oog te verliezen. “Mijn leidraad is het algemeen belang. En dat dien ik met rationaliteit, niet met emoties.” Om te besluiten: “Ongecontroleerde massamigratie toestaan uit medelijden, is tegen het algemeen belang.”

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is