Confederalisme blijft kern van N-VA-programma

Door N-VA op 11 september 2017, over deze onderwerpen: Confederalisme
Vlaamse vlag

Dat de N-VA voor de volgende verkiezingen geen communautaire ambities zou koesteren, klopt niet, alle commotie en stemmingmakerij in de media ten spijt. Confederalisme Willen we iets structureel veranderen, dan moeten we de structuren veranderen. Confederalisme is de structurele verandering die dit land nodig heeft. Confederalisme heeft als uitgangspunt dat Vlaanderen en Wallonië eigenaar zijn van alle bevoegdheden. Ze oefenen die zelf uit maar kunnen ook samen beslissen om sommige bevoegdheden samen te beheren op het confederale niveau, in hun beider belang. Zo wordt de logica volledig omgedraaid. In plaats van bevoegdheden over te dragen van het federale niveau naar Vlaanderen en Wallonië, kunnen bevoegdheden worden overgedragen naar het confederale niveau. Gedwongen samenwerking wordt vervangen door vrijwillige samenwerking. Moeten wordt willen. Afbreken van bovenaf wordt opbouwen van onderuit. Confederalisme is dus samen beslissen wat we samen willen doen.Hoe de N-VA het confederalisme concreet vorm wil geven, leest u in de definitieve tekst van het VVV-congres. Confederalisme blijft de kern van het N-VA-programma. Maar hoe de kiezer de kaarten schudt, hebben wij niet onder controle.

Voor de Waalse kiezers geldt dat voorbehoud uiteraard nog meer. Maar de ruk naar Extreemlinks Verzamelnaam voor politieke overtuigingen die zich aan de uiterste linkerzijde van het politieke spectrum bevinden. In tegenstelling tot gewoon links, dat langs democratische weg streeft naar maatschappelijke of staatkundige verandering, willen linksextremisten die verandering koste wat kost bereiken, desnoods door middel van geweld. Een belangrijk raakvlak met extreemrechts is de sterke, leidende rol die beide stromingen toekennen aan de overheid. extreemlinks en het succes van Fransdolle partijen in de jongste peilingen voorspellen in elk geval weinig goeds.

Niet in buitenspelval trappen

Laat het niettemin duidelijk zijn: als de PS en de PTB na de verkiezingen in Franstalig België aan zet komen, dan praten we alleen over confederalisme. Want - en we herhalen het graag - alleen confederalisme biedt een structurele waarborg dat de Vlaamse kiezer het beleid krijgt waar hij of zij voor stemt.

Maar tot de kiezer de kaarten heeft geschud, aan beide kanten van de Taalgrens De taalgrens tussen een Nederlandstalig en een Franstalig gebied werd definitief vastgelegd in de periode 1962-1963. Het arrondissement Brussel-Hoofdstad met 19 gemeenten werd officieel tweetalig. De taalgrens was geen Vlaamse uitvinding. De Franstaligen en zeker de socialisten ijverden al sinds het begin van de 20ste eeuw voor eentalige gebieden in België. Vandaag wensen de Vlamingen respect voor de taalgrens en de tweetaligheid van Brussel. taalgrens, zal de nadruk in de N-VA-campagne dus liggen op het economisch herstelbeleid, op veiligheid en op het beschermen van onze manier van leven in Vlaanderen. En tot die tijd gaan we dus ook niet in de val trappen om onszelf buitenspel te zetten. Onze tegenstrevers willen niets liever.

N-VA-voorzitter Bart De Wever gaf hierover meer uitleg in Terzake. "Wie ooit een zelfstandig Vlaanderen wil zien, heeft maar één opdracht; dat is de N-VA te versterken", stelt hij. Bekijk het volledige interview hier. (03:29)

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is