Jan Jambon: “Voor de werknemers is een nieuwe belastingverlaging nodig”

Jan Jambon

“Zonder de N-VA vallen de hervormingen stil, dat is nu wel duidelijk.” Voormalig minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon liet in enkele weekendinterviews in De Tijd en Het Laatste Nieuws zijn licht schijnen over de politieke actualiteit in het licht van de verkiezingen op 26 mei. Jan Jambon trekt dan de Antwerpse Kamerlijst en is namens de N-VA kandidaat-premier. “Als premier zou ik doortastender te werk gaan”, zegt Jan Jambon.

Verantwoording aan het volk

Gevraagd naar wat hij als premier anders zou doen dan Charles Michel, antwoordde Jambon: “Ik zou me minder laten beïnvloeden door het Middenveld Het maatschappelijke middenveld is het geheel van particuliere organisaties en instellingen die de verschillende groepen, meningen en belangen in onze samenleving vertegenwoordigen. Doordat zij bemiddelen tussen de individuele burgers en de overheid, vervullen zij een belangrijke brugfunctie. De N-VA pleit als gemeenschapspartij voor een vrij en rijk verenigingsleven. Zo rekenen wij naast vakbonden en mutualiteiten ook heel wat andere verenigingen en niet-gouvernementele organisaties (ngo’s) tot het middenveld, met inbegrip zelfs van actiecomités en buurtinformatienetwerken (BIN). Meer daarover lees je hier. middenveld . In de Belgische politieke gaan ze er te snel van uit dat aan een akkoord van de sociale partners geen komma mag worden gewijzigd. Maar de vakbonden en werkgeversorganisaties zijn geen verkozenen. Zij moeten geen verantwoording afleggen aan het volk. Het primaat van de politiek is op bepaalde domeinen volledig weg en dat moet worden hersteld.”

Confederalisme Willen we iets structureel veranderen, dan moeten we de structuren veranderen. Confederalisme is de structurele verandering die dit land nodig heeft. Confederalisme heeft als uitgangspunt dat Vlaanderen en Wallonië eigenaar zijn van alle bevoegdheden. Ze oefenen die zelf uit maar kunnen ook samen beslissen om sommige bevoegdheden samen te beheren op het confederale niveau, in hun beider belang. Zo wordt de logica volledig omgedraaid. In plaats van bevoegdheden over te dragen van het federale niveau naar Vlaanderen en Wallonië, kunnen bevoegdheden worden overgedragen naar het confederale niveau. Gedwongen samenwerking wordt vervangen door vrijwillige samenwerking. Moeten wordt willen. Afbreken van bovenaf wordt opbouwen van onderuit. Confederalisme is dus samen beslissen wat we samen willen doen.Hoe de N-VA het confederalisme concreet vorm wil geven, leest u in de definitieve tekst van het VVV-congres. Confederalisme als oplossing

Vooruitblikkend op 26 mei houdt Jan Jambon nog altijd rekening met de feitelijke onbestuurbaarheid van het land indien de peilingen bewaarheid worden. “Kijk naar de evolutie in Wallonië, waar links en Extreemlinks Verzamelnaam voor politieke overtuigingen die zich aan de uiterste linkerzijde van het politieke spectrum bevinden. In tegenstelling tot gewoon links, dat langs democratische weg streeft naar maatschappelijke of staatkundige verandering, willen linksextremisten die verandering koste wat kost bereiken, desnoods door middel van geweld. Een belangrijk raakvlak met extreemrechts is de sterke, leidende rol die beide stromingen toekennen aan de overheid. extreemlinks almaar sterker worden. We sturen helemaal niet aan op onbestuurbaarheid, maar het kan wel een gevolg zijn van de verkiezingsuitslag. Onze oplossing daarvoor is confederalisme. Laat elk zijn ding doen in elk van de twee democratieën.”

Lastenverlaging voor werknemers

Hoe dan ook wil de N-VA volgens Jan Jambon op sociaaleconomisch vlak doorgaan op de ingeslagen weg. “Voor bedrijven hebben we al heel wat inspanningen gedaan. De sociale bijdragen die ze betalen gingen naar beneden en de vennootschapsbelasting werd verlaagd. Voor hen hebben we een mooie job gedaan, al moeten we ook verder de administratieve lasten wegwerken. Voor werknemers is het werk nog niet af. Daar is een nieuwe belastingverlaging nodig”, zei Jan Jambon.

Fermere positie over migratie

Ook blikte de voormalige minister van Binnenlandse Zaken en Veiligheid in de achteruitkijkspiegel, met name naar de val van de regering-Michel I over het Marrakeshpact begin december. “Ik sta nog altijd 500 procent achter onze keuze om het pact niet te ondertekenen. Nu meer dan ooit zelfs. Met onze rechterhand zo’n pact tekenen en vervolgens met onze linkerhand verkiezingspamfletten voor een strenger migratiebeleid gaan uitdelen: wij kunnen dat niet”, aldus Jan Jambon, die meteen de lat hoger legde voor de volgende federale regering: “Om het pact nog te herroepen zijn we – vrees ik- te laat. Maar wat wij zeker gaan eisen, is dat België in de toekomst een fermere positie rond migratie inneemt op Europees niveau.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is