Inzetten op preventie om maagoperaties te vermijden

Door Yoleen Van Camp op 20 mei 2018, over deze onderwerpen: Gezondheidszorg, Preventie
Zwaarlijvige man bij de dokter

289 miljoen euro. Zoveel betaalde de belastingbetaler de afgelopen vijf jaar aan vermageringsingrepen. Opvallen is dat in Wallonië bijna dubbel zoveel ingrepen plaatsvinden dan in Vlaanderen. Voor Kamerlid Yoleen Van Camp een bijkomend argument om de Sociale zekerheid De sociale zekerheid is in België tot nader order federaal. De belangrijkste pijlers van de Belgische sociale zekerheid zijn: de ziekte- en invaliditeitsverzekering (RIZIV), de pensioenen, de werkloosheidsverzekering en de kinderbijslagen. Daarnaast ook nog beroepsziekten, arbeidsongevallen en jaarlijkse vakantie. Sommige Vlaamse partijen ijveren al lang voor de overheveling van (grote delen van) de sociale zekerheid naar gewesten en gemeenschappen. sociale zekerheid te splitsen. “Dan hebben de deelstaten de budgetten om in te zetten op preventie.” Daarnaast vindt Van Camp het onbegrijpelijk dat mensen pas geholpen worden wanneer hun probleem ontspoort tot obesitas. “Bij overgewicht zouden psycholoog en diëtist terugbetaald moeten worden. Met het budget dat vandaag naar bariatrie (tak van de geneeskunde die zich bezighoudt met het ­onderzoek en de behandeling van obesitas of zwaarlijvigheid) gaat kan een patiënt gedurende één jaar bijna dagelijks op consultatie”, argumenteert ze.

Totaaltraject ontbreekt

Het aantal patiënten dat een vermageringsingreep ondergaat, stijgt jaar na jaar. De afgelopen vijf jaar nam het aantal ingrepen toe met 28 procent. Een kwart van de behandelde patiënten komt na de ingreep opnieuw bij of bereikt niet het gewenste gewicht. De kosten stijgen alleszins navenant: de afgelopen vijf jaar betaalde de belastingbetaler 289 miljoen euro voor vermageringsingrepen. “Vermageringsoperaties zijn zeker een onderdeel van de behandeling van obesitas en moeten terugbetaald blijven. Wat vandaag echter ontbreekt is een totaaltraject, waarbij ook diëtist en psycholoog terugbetaald worden bij mensen met obesitas”, meent Kamerlid Van Camp.

Meer obesitas in Wallonië

De verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië zijn frappant, maar verbazen Yoleen Van Camp niet. Wallonië telt meer mensen met overgewicht en obesitas: 16 procent in Wallonië tegenover 12,5 procent in Vlaanderen. Vooral bij de jongeren is het verschil groot. “Daarom zou het beter zijn om de sociale zekerheid te splitsen. Dan beschikten de deelstaten over de volledige budgetten om te investeren in preventie én zouden ze er de vruchten van plukken. Wallonië zou bijvoorbeeld meer acties bij jongeren kunnen inzetten, om concreet te zijn”, besluit Yoleen Van Camp.

 

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is