N-VA-voorstel voor minimale kennis Nederlands of Frans bij sociale huurders verworpen door Brusselse meerderheid

Door Mathias Vanden Borre op 18 juni 2021, over deze onderwerpen: Wonen en werken in Brussel
Mathias Vanden Borre

De coronacrisis heeft duidelijk blootgelegd dat er in Brussel heel wat personen wonen die noch het Nederlands noch het Frans beheersen, en die bijgevolg zeer moeilijk bereikbaar zijn. Het is dan ook onze taak om deze personen aan te zetten en te helpen om minstens één van de officiële talen van Brussel te beheersen. De Brusselse N-VA heeft daarom een voorstel van ordonnantie ingediend om te zorgen dat huurders van een sociale woning minstens beschikken over een basistaalvaardigheid van het Nederlands of Frans, zoals dit ook voor sociale huurders in Vlaanderen geldt (voor het Nederlands welteverstaan).

Sociaal isolement door gebrekkige kennis Nederlands of Frans

“Het niet beschikken over een basiskennis van het Nederlands of Frans veroorzaakt veel problemen op het vlak van leefbaarheid en veiligheid in de sociale wooncomplexen, problemen die te wijten zijn aan de gebrekkige communicatie tussen de sociale huurders en de verhuurder en tussen de sociale huurders onderling. In sociale wooncomplexen wonen immers vaak mensen met een zeer uiteenlopende afkomst samen, waardoor het risico groot is dat sociale huurders niet over een gemeenschappelijke taal beschikken waarin zij met elkaar over elementaire zaken kunnen communiceren. In een dergelijke context dreigen sommige huurders dan ook sociaal geïsoleerd te geraken en het bevordert evenmin de integratie en de zoektocht naar een job”, zegt Brussels parlementslid Mathias Vanden Borre.

Gemeenschappelijke taal is basis van samenleving

De sociale wooncomplexen in Brussel, zoals de Peterboswijk in Anderlecht, hebben vaak geen goede naam. Het is dan ook cruciaal voor de leefbaarheid en veiligheid van sociale wooncomplexen, maar ook voor de buurtbewoners, dat de sociale huurder zijn/haar rechten en plichten als huurder en als Brusselaar goed begrijpt. “Een gemeenschappelijke taal vormt de basis van een samenleving, en het belang van de beheersing van die taal (of talen) om communicatie mogelijk te maken, is daarbij onontbeerlijk.” aldus Vanden Borre. “Het is dan ook bijzonder jammer dat mijn voorstel van ordonnantie werd weggestemd door de meerderheid in de commissie. Blijkbaar hecht deze meerderheid geen belang aan de Inburgering Vlaanderen voert een inburgeringsbeleid. Dat is een begeleide en doelgericht gestuurde vorm van maatschappelijke integratie van mensen van vreemde afkomst. Bedoeling is de nieuwkomers een volwaardige plaats te geven in de samenleving door insluiting in plaats van uitsluiting. De inburgering, met onder meer taallessen en inburgeringscursussen, werd concreet door de deelname van de N-VA aan de Vlaamse regering sinds 2004 en de aanstelling van een minister van Inburgering. inburgering en emancipatie van nieuwkomers. De zogezegde voorstanders van ‘inclusie’ zorgen in realiteit voor barrières die een gedeelde samenleving onmogelijk maken”, besluit Vanden Borre.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is