DNA-databank

DNA-databank

De N-VA pleit al lang voor een DNA-databank voor verdachten van ernstige misdaden als moord, verkrachting en terrorisme. Bij verkrachtingen is DNA vaak het enige beschikbare bewijs, maar doordat we niet weten van wie het is, gaan de daders vrijuit. In België leidt slechts vier procent van de verkrachtingen tot een veroordeling. Terwijl het vaak om dezelfde daders gaat.

Speurders stellen tijdens een onderzoek dikwijls DNA-profielen van verdachten op, maar mogen die niet opslaan. Zo gaan tijd en informatie verloren.

Frankrijk, Nederland, Duitsland en Groot-Brittannië hebben al verschillende jaren een DNA-databank voor verdachten. Met succes. In België worden voorlopig enkel de DNA-profielen van veroordeelden van zware misdaden opgeslagen, wat slechts een kleine groep is.