Vlaamse meerderheidspartijen gaan voluit voor decreet gemeentewegen

13 juni 2016, over deze onderwerpen: Lokale overheid, Mobiliteit, Fietsen

De Vlaamse meerderheidspartijen dienden een conceptnota voor nieuwe regelgeving betreffende het kaderdecreet gemeentewegen in. Daarmee bereikten N-VA, CD&V en Open Vld een doorbraak in het moeilijke dossier van de zogenaamde Trage Wegen dat jaren muurvast leek te zitten. Lies Jans (N-VA) is de drijvende kracht achter dit initiatief. Verder werkten Wilfried Vandaele en Bert Maertens mee.

Trage wegen zijn verbindingen voor niet-gemotoriseerd vervoer. In Vlaanderen liggen er talloze dergelijke wegen, vaak bekend maar even vaak onbekend. Trage wegen zijn belangrijk als wandel- en fietspaden, maar soms staan personen op wiens grondgebied een dergelijke trage weg blijkt te liggen voor een verrassing.

Met hun conceptnota die de meerderheidspartijen indienden, komt het dossier in een stroomversnelling. “Dit zal de basis vormen voor het kaderdecreet dat we nu samen gaan schrijven. Een modernisering van de huidige regelgeving drong zich al langer op. Ik ben bijzonder blij dat we hier nu samen een beslissende stap in konden zetten”, aldus initiatiefneemster Lies Jans.

Vereenvoudiging en duidelijkheid
De meerderheidspartijen verruimden de scope en spreken niet meer over een decreet ‘Trage Wegen’ maar wel van een decreet ‘gemeentewegen’. “Duidelijkheid en vereenvoudiging. Maximaal gebruik van bestaande instrumenten. Administratieve lastenverlaging. Voldoende inspraak en beroepsmogelijkheden voor derden. Dat zijn de voornaamste kenmerken die in ons nieuwe decreet moeten doorwegen. Subsidiariteit Principe dat stelt dat het laagst mogelijke niveau waarop een bestuur (nog) doeltreffend is, het meest geschikte niveau is om op te besturen. Daarom worden enkel de bevoegdheden die een lagere instantie niet of minder goed kan uitoefenen, aan een centrale of hogere instantie toegekend, en omgekeerd. De idee hierachter is dat politieke besluiten het best zo dicht mogelijk bij de burgers worden genomen en uitgevoerd. Subsidiariteit en vereenvoudigde procedures staan daarbij centraal. We zullen de gemeenten hierin heel wat vertrouwen en verantwoordelijkheid geven zonder hen extra administratieve lasten op te leggen. Er komt ook geen verplichte inventarisatie van alle wegen en geen actualisatie van de Atlas der Buurtwegen, want dat zou enkel extra planlast betekenen”, geeft Lies Jans nog mee.

Logisch en hedendaags
Het doel van het op stapel staande kaderdecreet gemeentewegen is dubbel. Allereerst een meer logische en eigentijdse taakverdeling bij de behandeling van wegendossiers op gemeentelijk niveau. Daarbij moet vooral de discrepantie tussen de procedures voor buurtwegen en ‘gewone’ gemeentewegen verdwijnen. Ten tweede een juridische verankering en decretale basis voor de uitbouw van een fijnmazig netwerk van trage wegen, zowel op recreatief als op functioneel vlak.

Rechtszekerheid en lokale autonomie
Lokale besturen krijgen meer autonomie om te beslissen over de trage wegen op hun grondgebied. Wegen die niet meer opengesteld kunnen worden zal men ook eenvoudiger kunnen schrappen. “We zorgen ervoor dat het zwaartepunt van de beslissingsbevoegdheid bij de lokale besturen ligt. Mensen hoeven niet langer bang te zijn van wegen die op een oude kaart recht doorheen hun huis lopen, maar waarvan niemand vandaag nog van het bestaan afweet. Rechtszekerheid én een opwaardering van de trage wegen gaan hand in hand”, aldus N-VA-parlementsleden Wilfried Vandaele, Bert Maertens en Lies Jans.

Ook voor de meerwaarde die aangelanden moeten betalen bij aanpassingen aan een weg werd een oplossing gevonden: de meerwaarde kan in het begin van de procedure worden bepaald en er kan rekening gehouden worden met historische beslissingen van de overheid. Bijvoorbeeld wanneer een lokale overheid een verkavelingsvergunning toekent op een locatie waar volgens de historische Atlas der Buurtwegen een weg loopt.

De meerderheidspartijen starten nu overleg op dat moeten leiden tot een decreet gemeentewegen.