N-VA wil verplichte opvolging en behandeling voor alle zedenplegers

15 juli 2019, over deze onderwerpen: Justitie

De Vereniging van Onderzoeksrechters slaat opnieuw een noodkreet over de strafuitvoering in dit land. Volgens onderzoeksrechter Philippe Van Linthout komen er nog altijd zedenplegers vrij zonder enige therapie. N-VA-parlementslid Sophie De Wit wil dat onmogelijk maken door alle zedendelinquenten ook altijd de terbeschikkingstelling aan de strafuitvoeringsrechtbank op te leggen.

Onderzoeksrechter Van Linthout zegt in De Standaard dat de strafuitvoering voor seksuele delinquenten nog altijd in gebreke blijft: “Als [seksuele delinquenten] de mogelijkheid krijgen om tijdens hun opsluiting in therapie te gaan en vervroegd vrij te komen, kiezen ze er vaak voor om hun straf toch tot het einde uit te zitten zonder therapie. Als maatschappij denk je dan misschien: ah goed, vijf jaar in de cel! Maar die persoon stapt uit de gevangenis en er is niets veranderd aan het probleem.” Zeker bij seksuele misdrijven liggen recidivecijfers zeer hoog: 6 op 10 daders pleegt nieuwe feiten. Uit Nederlands onderzoek blijkt dat begeleiding en behandeling deze recidivecijfers nochtans verlagen.

Kamerlid Sophie De Wit wil komaf te maken met deze situatie: “Wij willen dat bij seksuele misdrijven altijd een terbeschikkingstelling aan de strafuitvoeringsrechtbank wordt uitgesproken. Dat zou betekenen dat de dader ook na strafeinde verder wordt opgevolgd door justitie. Het volgen van een gespecialiseerde behandeling kan dan automatisch als voorwaarde gelden om in aanmerking te komen voor de invrijheidstelling onder toezicht. Bovendien kan de strafuitvoeringsrechtbank in het ergste geval ook beslissen om de veroordeelde nog langer in de gevangenis te houden, als blijkt dat hij nog steeds een gevaar voor de samenleving betekent.”

De Wit zal haar voorstel als prioriteit naar voor schuiven voor de nieuwe commissie Justitie die woensdag van start gaat. “Voor ons is het duidelijk dat er geen enkele dader van een seksueel misdrijf zonder de juiste begeleiding en behandeling weer in de maatschappij mag komen. De terbeschikkingstelling is de noodzakelijke stok achter de deur om te voorkomen dat zedendelinquenten verdere slachtoffers maken”, besluit ze.