N-VA wil gemeenschapsdienst redden

6 juli 2018, over deze onderwerpen: Werken, Werk zoeken en werkloosheid, Uitkeringen

N-VA betreurt dat de gemeenschapsdienst als instrument om leefloners te begeleiden naar werk en sociale integratie is gesneuveld. “Dit is vooral slecht nieuws voor al die mensen met een leefloon die gemeenschapsdienst vandaag gebruiken als kapstok voor sociale integratie en eventueel zelfs als een weg naar regulier werk”, zegt Kamerlid en OCMW-voorzitter Valerie Van Peel.

In gemeenten als Kapellen en Opwijk wordt de gemeenschapsdienst vandaag al gebruikt als tussenfase op weg naar werk: OCMW-cliënten kunnen zo uit hun sociaal isolement raken en weer een zekere structuur aannemen. De gemeenschapsdienst kan zelfs vanaf een halve dag per week en is dus zeer laagdrempelig. Door de gemeenschapsdienst op te nemen in het GPMI biedt men de cliënt ook de mogelijkheid om zijn werkbereidheid aan te tonen, wat een voorwaarde is voor het hebben van een leefloon. Valerie Van Peel: “Het uiteindelijke doel is voor ons om een leefloner weer aan een reguliere job te helpen, maar voor diegenen voor wie de stap te groot is, kan gemeenschapsdienst helpen om de sociale contacten te herstellen en nuttig bezig te zijn voor de maatschappij. Een OCMW moet werken op de maat van de klant en de gemeenschapsdienst is één instrument in ons arsenaal.”

“De zaak van twee Franstalige vzw’s tegen de hervormingen van de regering toont aan dat er over werk en activering van leefloners totaal anders gedacht wordt in Vlaanderen en Wallonië. Niet alleen de gemeenschapsdienst is aangevallen, maar ook de veralgemening van het in Vlaanderen zeer succesvolle geïndividualiseerde traject, het zogenaamde GPMI. Het is maar door de krakkemikkige bevoegdheidsverdeling van de zesde staatshervorming dat ze hun slag hebben thuisgehaald”, zegt Van Peel.

Nochtans tellen Wallonië en Brussel samen 103.000 leefloners en Vlaanderen maar 32.000. In de recente Belfius-studie komt dat neer op 5,6 leefloners op 1000 inwoners in Vlaanderen, 18,1 per 1000 in Wallonië en zelfs 31,8 per 1000 in Brussel. “Dit is een Pyrrhus-overwinning voor de linkse oppositie”, zegt Van Peel, “De aanpak die de meeste OCMW’s in Vlaanderen toepassen werkt, maar men wil er om starre ideologische redenen niet van weten. We gaan nu kijken hoe we de gemeenschapsdienst via federale en Vlaamse wetgeving kunnen redden. Maar als de Franstaligen dwars blijven liggen, dan zal ook hier een confederale aanpak onvermijdelijk worden.”