N-VA wil einde taalfaciliteiten

2 februari 2018, over deze onderwerpen: Lokale overheid

Een zestal weken geleden keurden quasi alle partijen, meerderheid en oppositie, een motie goed in de gemeenteraad van Ronse om er de taalfaciliteiten af te schaffen. Niet voor het eerst trouwens (tien jaar geleden werd een gelijkaardige motie al eens goedgekeurd). Dit wijst erop dat deze eis een duidelijke wil is van het stadsbestuur dat daarmee de tolk is van de wens van het gros van de bevolking van de stad Ronse.

Ronse is een Vlaamse stad en bovendien de grootste Faciliteitengemeente Gemeente met een speciaal taalstatuut. De bestuurstaalwet uit 1963 bepaalt in welke taal de contacten met de overheid moeten verlopen in een bepaald gebied van België. In een aantal gemeenten bestaat er een speciale regeling. Daar zijn 'faciliteiten' toegekend aan de anderstalige inwoners. Die mogen wettelijk een andere landstaal dan de streektaal hanteren in hun contacten met de overheid. Let wel: faciliteiten gelden enkel voor de inwoners, niet voor de bestuurders van die gemeenten! De N-VA wil geleidelijk komaf maken met die faciliteitenregelingen. faciliteitengemeente (26.000 inwoners) van Vlaanderen. De stad hoort integraal tot het eentalige Nederlandse taalgebied waar de bestuurstaal het Nederlands is.

De taalfaciliteiten waren destijds een overgangsmaatregel voor de Franstaligen om geleidelijk aan het Nederlands over te nemen, zoals dat ook omgekeerd gebeurd is in sommige gemeenten in Franstalig België. “Na 55 jaar zit er sleet op die ‘overgangsmaatregel’ en volstaat de periode van meer dan een halve eeuw ruimschoots”, vindt Kamerlid Kristien Van Vaerenbergh.

Behalve een hele resem gegronde bezwaren, is het belangrijk op te merken zegt fractievoorzitter Peter De Roover “dat de taalfaciliteiten niet alleen hopeloos achterhaald en inefficiënt zijn gebleken, maar ook een negatieve impact hebben op het budget van de stad.”

Vergeet ook niet dat Ronse niet kan fusioneren met andere gemeenten uit de onmiddellijke omgeving door haar speciaal (taalfaciliteiten)statuut. “Daardoor mist de stad de voordelen van een schaalvergroting en de niet onbelangrijke kwijtschelding van de schulden a rato van 500 euro per inwoner (een goede 13 miljoen euro)”, vult De Roover aan.

Niet onbelangrijk om te stellen dat de afschaffing van de taalfaciliteitenregeling geen afbreuk doet aan het grondwettelijk gewaarborgd recht op het vrij gebruik van de taal in privézaken. “Ronse stelt zich trouwens verder maximaal hoffelijk op ten aanzien van anderstaligen”, beklemtoont Van Vaerenbergh.

Beide Kamerleden legden een wetsvoorstel neer om de faciliteiten in Ronse af te schaffen. De stad Ronse wil daar een einde aan maken en de N-VA wenst daar actieve steun aan te verlenen.