Een straf hoort een straf te zijn

2 mei 2018, over deze onderwerpen: Justitie

De moord op een gevangenisverpleegster maakt pijnlijk duidelijk dat het Belgische strafuitvoeringssysteem nog steeds grote gebreken vertoont. Een van de verdachten van de moord, Marco L., werd in oktober 2017 veroordeeld voor een agressieve homejacking, maar werd vrijwel meteen voorlopig vrijgelaten. De drie jaar gevangenisstraf die de rechter uitsprak, werden in praktijk al automatisch verminderd tot acht maanden, maar zelfs die moest hij niet uitzitten. Minister van Justitie Geens heeft immers een richtlijn uitgevaardigd voor veroordeelden tot drie jaar gevangenisstraf. Daardoor kunnen deze kortgestraften nòg sneller vrijkomen dan de standaard van een derde.

De richtlijn van minister Geens werd bijna twee jaar geleden ingevoerd als tijdelijke maatregel o.w.v. de overbevolking in de gevangenissen. Kamerlid Sophie De Wit betreurt dat het geen tijdelijke maatregel is gebleven. “Ik stel er vragen bij dat een minister eenzijdig beslist over het inkorten van een straf die door een rechter werd opgelegd. Wat blijft er nog over van een gevangenisstraf? Een straf hoort een straf te zijn. Voor de samenleving is het onbegrijpelijk dat iemand voor een agressieve homejacking al maar een gevangenisstraf van drie jaar krijgt opgelegd, laat staan dat men dan al na vier maanden kan vrijkomen”, aldus De Wit. De correcte uitvoering van een straf staat ook duidelijk als doelstelling in het regeerakkoord en we roepen dan ook op dat dit nagestreefd wordt.