De onfatsoenlijke partij- en Senaatsfinanciering

28 november 2013, over deze onderwerpen: Partijfinanciering

Vandaag wordt de extra partijfinanciering goedgekeurd in de Kamer. In de nieuwe regeling verschuift de partijfinanciering via de Senaat in zijn totaliteit naar de Kamer, door het bedrag daar gewoon te verdubbelen. Daarnaast komt er ook een nieuwe, extra financiering van 8 miljoen euro voor de partijen die in de Senaat vertegenwoordigd zijn.

Deze extra financiering ‘compenseert’ het geld dat men zou verliezen via de inperking van de fractiefinanciering van de Senaat. Maar wat moet er gecompenseerd worden ter waarde van 8 miljoen euro, als de Senaat binnenkort nog amper iets om handen heeft? Er verdwijnen 40 parlementsleden. Vijftig van de 60 senatoren zullen ook zetelen in de deelstaatparlementen op basis waarvan hun partijen al een dotatie krijgen. Daarenboven heeft de Senaat nog slechts een handvol bevoegdheden, wordt er maar een achttal keer per jaar vergaderd, is er geen rechtstreeks verkiezing meer van de Senaat waardoor de verkiezingsuitgaven van de politieke partijen fors dalen, … 
 
De 8 miljoen euro extra financiering wordt verantwoord door een besparing van 11 miljoen euro op de Senaatsmiddelen voor fracties en partijen. Uit een nota van de meerderheidsfracties, blijkt hoe de regeringspartijen en Groen die besparingen willen realiseren. De geplande besparingen staan absoluut niet in verhouding tot de beperking van de rol van de Senaat. Toch krijgen de politieke partijen nog maar liefst 105 universitaire medewerkers voor 4,2 miljoen euro. En dat om een achttal keer per jaar te vergaderen. Wat gaan die 105 medewerkers dan al die tijd doen? De betrokken senatoren genieten bovendien al ondersteuning van universitaire medewerkers en een persoonlijke medewerker in de deelstaatparlementen. De gecoöpteerde senatoren krijgen een voltijdse administratieve medewerker. Het in de Kamer goedgekeurde wetsvoorstel verhoogt daarbovenop ook nog eens de fractiefinanciering van de Kamer omdat ‘de Kamer een aantal taken overneemt van de Senaat’. Extra manna voor de partijen ligt dus nog in het verschiet.
 
De regering-Di Rupo is er altijd als de kippen bij om de Vlamingen plat te belasten. Nu er eens wat bespaard kon worden op de overheidsuitgaven, verdwijnt het geld grotendeels in de zak van de politieke partijen. Onfatsoenlijk. Lectuur van de plannen voor de financiering van de nieuwe Senaat, doet die emotie omslaan in totaal onbegrip. Dit snapt toch niemand. Hoe wereldvreemd kan men zijn?