De N-VA bedankt voor parlementair schaamlapje zonder reële impact na aanduiding Eurocommissaris

26 augustus 2019, over deze onderwerpen: Democratie, Buitenlandse Zaken

De N-VA drong er al weken geleden op aan dat het parlement betrokken wordt bij de besluitvorming voor de aanstelling van een Belgische EU-commissaris. De restregering, blijkbaar in outplacement modus, koos echter voor de politiek van voldongen feiten door op eigen houtje te beslissen. “De N-VA bedankt vriendelijk voor het schaamlapje om nu een commissie Buitenlandse Zaken bijeen te roepen, die geen impact meer kan hebben op de beslissing”, zegt Kamerfractieleider Peter De Roover.

De restregering in lopende zaken hield geen rekening met de vraag van meerdere partijen om het parlement te betrekken in de besluitvorming over de kandidatuurstelling van een Belgische EU-commissaris. De N-VA vond het logisch en een zaak van democratisch fatsoen dat de restregering het parlement tijdig in dat proces zou betrekken. Dat had zin tot en met het ogenblik waarop de formele kandidatuurstelling verstuurd zou worden, dus tot en met het voorbije weekeinde.

Intussen nam de restregering in lopende zaken eigenhandig de beslissing, het parlement daarbij negerend. “Nu, nadat de beslissing gevallen is, de commissie Buitenlandse Zaken samenroepen om kennis te nemen van een voldongen feit is zinloos en zelfs eerder vernederend”, vindt Kamerfractievoorzitter Peter De Roover. “Wanneer beslist moet worden, blijft elk initiatief voor parlementaire behandeling uit; nu de commissie Buitenlandse Zaken laten misbruiken om toch nog een schijn van parlementaire betrokkenheid te suggereren: daar bedanken we dan ook weer voor”, aldus De Roover.

Parlement gebruiken, niet misbruiken
“Als je ziet hoe de restregering het parlement negeerde de voorbije weken, zal ze zich zeker niets gelegen laten aan symbolische gestes in het parlement die geen formele betekenis hebben. Mosterd na de maaltijd kan het gerecht niet meer op smaak brengen. We vroegen het parlement te gebruiken, niet om het te misbruiken.” In normale omstandigheden, met een gewone regering, zou een interpellatie gevolgd kunnen worden door een motie van wantrouwen. Bij een ontslagnemende regering is dat onmogelijk.

De Roover zal dan ook geen initiatief nemen om de commissie Buitenlandse Zaken nu nog, na de besluitvorming, samen te laten roepen. “Binnen enkele dagen worden de gewone parlementaire activiteiten hervat. Wij zullen, hopelijk samen met andere fracties, de handelingsruimte van de restregering blijven afbakenen binnen de grenzen van de democratische legitimiteit. Ik roep de Kamervoorzitter en alle collega-fractievoorzitters op de rol van het parlement nauwlettend te bewaken”, besluit De Roover.