Brusselse en Waalse onbetaalde ziekenhuisfacturen veelvoud van Vlaamse

5 november 2019, over deze onderwerpen: Gezondheidszorg, Ziekenhuizen, Wonen en werken in Brussel

Het bedrag aan onbetaalde ziekenhuisfacturen stijgt in Wallonië en Brussel met meer dan het dubbele ten opzichte van onbetaalde ziekenhuisfacturen in Vlaanderen. Kamerlid Frieda Gijbels ziet hierin een zoveelste bewijs van het verschil in aanpak en mentaliteit tussen de verschillende gewesten.

Kamerlid Frieda Gijbels vroeg bij minister Maggie De Block cijfers over het aantal onbetaalde ziekenhuisfacturen. In absolute cijfers stijgen de kosten. In 2010 bedroegen de onbetaalde ziekenhuisfacturen nog 447,3 miljoen euro. Voor het laatste volledig geboekte jaar, 2017, zien we dat het bedrag aantikt tot 486,2 miljoen euro. Voor 2018 zijn er slechts voorlopige cijfers, en daar zijn de wanbetalingen al opgelopen tot 356,7 miljoen euro. Frieda Gijbels: “Een kanttekening: relatief gezien dalen de onbetaalde facturen van 2,77 procent tot 2,43 procent. Ziekenhuizen zien de ernst van het probleem in en volgen de betaling dan beter op. Maar alles kan beter.”

De verdeling tussen de regio’s laat zien dat Vlaanderen een goede leerling is in de aanpak van wanbetalers. Frieda Gijbels: “We zien hier dat de Taalgrens De taalgrens tussen een Nederlandstalig en een Franstalig gebied werd definitief vastgelegd in de periode 1962-1963. Het arrondissement Brussel-Hoofdstad met 19 gemeenten werd officieel tweetalig. De taalgrens was geen Vlaamse uitvinding. De Franstaligen en zeker de socialisten ijverden al sinds het begin van de 20ste eeuw voor eentalige gebieden in België. Vandaag wensen de Vlamingen respect voor de taalgrens en de tweetaligheid van Brussel. taalgrens weer een zorggrens is, en een mentaliteitsgrens.” Voor 2017 waren er voor 148,5 miljoen onbetaalde facturen in Vlaamse ziekenhuizen. Wallonië en Brussel tonen een ander beeld: meer dan het dubbele ten opzichte van Vlaanderen. Voor Wallonië bedroeg het bedrag aan onbetaalde facturen 208,4 miljoen euro, voor Brussel 129,3 miljoen euro, samen dus 337,7 miljoen euro.

Brussel stevent voor 2018 af op een stijging, wat gerekend naar de omzet van 2017 bij ongewijzigd beleid zou neerkomen op 142,3 miljoen euro. Frieda Gijbels: “Vooral de Brusselse cijfers zijn hallucinant: op een bevolking die zes keer kleiner is dan die van Vlaanderen, is er dan maar 6 miljoen euro verschil in onbetaalde facturen. Omgerekend: per Vlaming zijn er 23,6 euro aan onbetaalde facturen, per Waal 58,2 euro en per Brusselaar maar liefst 118,6 euro aan onbetaalde facturen.”

“Voor Vlaanderen zien we dat bijsturen werkt”, aldus nog Gijbels, “de andere gewesten moeten dringend een tandje bijsteken. Het gevaar bestaat immers dat de factuur opschuift naar de Sociale zekerheid De sociale zekerheid is in België tot nader order federaal. De belangrijkste pijlers van de Belgische sociale zekerheid zijn: de ziekte- en invaliditeitsverzekering (RIZIV), de pensioenen, de werkloosheidsverzekering en de kinderbijslagen. Daarnaast ook nog beroepsziekten, arbeidsongevallen en jaarlijkse vakantie. Sommige Vlaamse partijen ijveren al lang voor de overheveling van (grote delen van) de sociale zekerheid naar gewesten en gemeenschappen. sociale zekerheid , of nog erger, de eerlijke betaler. We zien nu al in Brussel een gigantische toename van ereloonsupplementen die worden aangerekend, soms tot 300 procent. Ziekenhuizen gebruiken die supplementen deels om hun kas te vullen. Zo betaalt de eerlijke patiënt twee keer: én de factuur, én de hogere erelonen. Maar ook ziekenhuizen moeten hun steentje bijdragen: duidelijke communicatie en goede opvolging zijn hierbij belangrijk.”