Begrotingscontrole wordt onmogelijk gemaakt

20 november 2019, over deze onderwerpen: Wonen en werken in Brussel

Vandaag vond de algemene bespreking plaats van de begroting van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC). Die staat in voor onder meer de kinderbijslag, het daklozenbeleid, gezondheidszorg en de ouderenzorg in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. 
 
Opvallend: zowel oppositie alsook meerderheid vragen dat de begroting in de toekomst beter toegelicht wordt. “Een degelijke parlementaire controle op de budgetten van de GGC wordt onmogelijk gemaakt”, vindt Brussels parlementslid Gilles Verstraeten.

“De jaarlijkse begrotingscontrole is hét moment waarop het parlement controle kan uitoefenen op de politiek die de regering wenst te voeren”, aldus Verstraeten, “maar naast de ruwe cijfers krijgen we een documentje met een luttele 6 pagina’s toelichting. Als je weet dat minister Maron voor zijn gewestbevoegdheid Leefmilieu een document van meer dan 400 pagina’s voorziet, dan is het bijna belachelijk dat voor gemeenschapsbevoegdheden zoals Gezondheid of Daklozenbeleid er geen gebenedijd woord voorzien is. Da’s niet serieus!” 
 
Opmerkelijk is dat ook parlementsleden van de meerderheid dezelfde vraag stelden, en vinden dat de begroting van te weinig stof is voorzien. Zo stelden ze bijvoorbeeld ook vragen naar een meerjarenplanning, duidelijke overzichtstabellen van verschuivingen van budgetten tussen IRISCARE en de GGC-administratie, en een betere toelichting van het beleid. “Ik vind dit een duidelijke buis voor deze regering. Volgend jaar moet echt beter”, voegt Verstraeten nog toe.
 
Ook bij de oprichting van de autonome bestuursinstelling IRISCARE heeft Verstraeten zijn bedenkingen: “Het grootste deel van de GGC-begroting, 1,3 miljard op een totaal budget van iets minder dan 1,5 miljard, wordt toegekend als dotatie aan IRISCARE. Maar over hoe zij die middelen spenderen, kunnen we geen enkele vraag stellen. Er is ook geen duidelijke bevoegdheidsverdeling tussen administratie en IRISCARE, zelfs nog niet eens een beheersovereenkomst!” 
 
Voor Verstraeten maakt dat een democratische controle op de begroting dan ook onmogelijk: “Als je dan ook nog weet dat de regering zich tegen de wettelijke begrotingsregels in het recht voorbehoud om zomaar met budgetten te gaan schuiven tussen de GGC-administratie en IRISCARE wordt het helemaal een flou artistique”, voegt hij er nog toe.