Vlaamse Rand: 25 procent volgt Franstalig onderwijs

Kinderen lezen samen een boek

Meer dan een op de vier kinderen uit de 19 Vlaamse gemeenten rond Brussel gaat naar een Franstalige school in Brussel of Wallonië. Vlaams volksvertegenwoordiger en burgemeester van Dilbeek Willy Segers trekt aan de alarmbel. “Onderwijs is de grootste hefboom die Vlaanderen heeft om mensen te integreren en de gemeenten rond Brussel Vlaams te houden. Het is de beste garantie voor anderstaligen om Nederlands te leren. We moeten ouders in de Vlaamse Rand ervan overtuigen om voor het Vlaams onderwijs te kiezen.”

Stijging van 10 procent

De kinderen die Franstalig onderwijs volgen, doen dat voornamelijk in de hoofdstad. Uitschieters zijn Zaventem en Sint-Pieters-Leeuw, waar bijna een derde van de kinderen ingeschreven staat in een school van de Franse Gemeenschap. Daarnaast stellen we vast hoe in verschillende gemeenten op drie jaar tijd het aantal kinderen dat Franstalig onderwijs volgt met liefst 10 procent stijgt. Aan de andere kant van de Taalgrens De taalgrens tussen een Nederlandstalig en een Franstalig gebied werd definitief vastgelegd in de periode 1962-1963. Het arrondissement Brussel-Hoofdstad met 19 gemeenten werd officieel tweetalig. De taalgrens was geen Vlaamse uitvinding. De Franstaligen en zeker de socialisten ijverden al sinds het begin van de 20ste eeuw voor eentalige gebieden in België. Vandaag wensen de Vlamingen respect voor de taalgrens en de tweetaligheid van Brussel. taalgrens komen dergelijke cijfers niet voor: weinig Walen kiezen ervoor om hun kinderen over de taalgrens naar school te sturen.

Vlaams onderwijs

“Uiteraard hebben de ouders de vrijheid om hun kinderen naar het Franstalig onderwijs te sturen. Maar we mogen niet blind blijven voor de gevolgen van die keuze: kinderen spreken de streektaal niet, ze zijn langer onderweg en zijn mee verantwoordelijk voor het capaciteitsprobleem in de Brusselse scholen”, vertelt Willy Segers. “We spreken immers over duizenden leerlingen die vanuit Vlaanderen dagelijks van en naar Brussel pendelen en daar schoolbanken innemen die eerst aan Brusselse ketjes toebehoren. Zij zouden beter dichter bij huis Vlaams onderwijs volgen.”

Meer scholen

Volgens Vlaams Parlementslid Segers maken de cijfers maken duidelijk dat de Vlaamse Rand een regio is met specifieke noden en daarom extra middelen nodig zijn, onder meer om meer scholen te bouwen. “Zo kunnen de kinderen die nu Franstalig onderwijs in Brussel volgen, in de toekomst in een school in de Vlaamse Rand terecht”, besluit Willy Segers.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is