Leger spoorvakbondsmannen kost minstens 4,8 miljoen euro

Door Tomas Roggeman op 10 oktober 2019, over deze onderwerpen: Sociaal overleg, NMBS
Staking NMBS

“Dat er jaarlijks 4,8 miljoen euro wordt betaald aan vrijgestelde vakbondsmannen, kan er bij mij niet in.” N-VA-Kamerlid Tomas Roggeman heeft vragen bij de 64 werknemers van de NMBS en Infrabel die voltijds vrijgesteld zijn ten dienste van de spoorvakbonden. Hun jaarlijkse loonkost loopt op tot 4,8 miljoen euro. “De NMBS heeft jaarlijks handenvol geld nodig om de rekeningen te doen kloppen. Elke structurele modernisering wordt door de vakbonden geblokkeerd”, zegt Roggeman. 

Versnipperd sociaal overleg

Niet minder dan 64 personen houden zich voltijds bezig met de syndicale vertegenwoordiging en het sociaal overleg bij NMBS en Infrabel. Daarnaast worden bovendien nog eens 523 werknemers deeltijds vrijgesteld. Dit hoge aantal is te wijten aan de versnippering van het sociaal overleg binnen de spoorwegen. Zo zijn er maar liefst 85 organen voor sociaal overleg, waaronder drie bedrijfscomités voor preventie en bescherming op het werk, vijf gewestelijke paritaire comités en 77 comités en subcomités voor preventie en bescherming op het werk. “Dergelijk versnipperd sociaal overleg is niet transparant, komt de organisatie niet ten goede en kost bovendien veel geld”, zegt Roggeman.

Belang van de reizigers

De improductieve loonkost is navenant en bedraagt 4,8 miljoen euro voor de voltijds vrijgestelden alleen. De loonkost voor de meer dan 500 deeltijds vrijgestelden kon HR Rail niet geven. “Zelfs voor een groot bedrijf als NMBS is dit buitensporig hoog”, vindt Roggeman. Een grondige vereenvoudiging in het belang van de reizigers dringt zich op. “De N-VA wil deze vereenvoudiging bekomen door de uitdoving van de statutaire benoeming en de afschaffing van HR Rail. De syndicale vertegenwoordiging voor werknemers van NMBS en Infrabel kan perfect verlopen via een Cao Een collectieve arbeidsovereenkomst (cao) is een geheel van afspraken tussen vertegenwoordigers van werkgevers en van werknemers, afgesloten voor een bepaalde duurtijd. De cao is een aanvulling op de individuele arbeidsovereenkomst die een werkgever en zijn werknemer met elkaar sluiten. In België maakt men onderscheid tussen een nationale cao (voor heel de economie), sectorale cao’s en bedrijfs-cao’s. CAO , zoals dat geldt voor elke andere sector”, besluit Tomas Roggeman.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is