Hervorming opvangwet gekelderd

Door Sarah Smeyers op 21 december 2010, over deze onderwerpen: Migratie, Asiel

De Kamercommissie Volksgezondheid, Leefmilieu en Maatschappelijke Hernieuwing heeft een wetsvoorstel van de N-VA, ingediend door Theo Francken, Daphné Dumery, Manu Beuselinck en mezelf, om de opvangwet voor asielzoekers te verstrengen en om alle bevoegdheden voor asiel onder één minister te brengen, geen schijn van kans gegeven.

Het merkwaardige was dat het voorstel al sneuvelde bij artikel 1. Dat artikel bepaalt eigenlijk alleen maar dat het wetsvoorstel ook naar de senaat moet of kan gaan. Dat wordt door de grondwet bepaald. Het is dus bij alle wetsvoorstellen iets van louter juridisch-technische aard. Maar als je dat artikel 1 al niet goedkeurt is het voorstel natuurlijk veroordeeld. En dat gebeurde. Het verbond PS, cdH, Ecolo-Groen! en sp.a konden dat voor elkaar krijgen, ook al omdat de MR uit de commissie wegbleef. Dat een wetsvoorstel al bij artikel 1 sneuvelt, gebeurt zelden of nooit. Deze stemming was dan ook hoogst uitzonderlijk.

De gebeurtenissen in de Kamercommissie kregen niet al te veel weerklank in de media, met uitzondering van Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg. Vele andere discussies over het thema van de asielopvang krijgen die aandacht nochtans wel.

Eigenlijk wilden de PS, de andere Franstalige partijen en hun vrienden uit het noorden het wetsvoorstel niet bespreken. Geen woord erover en weg ermee; zelfs geen amendering. De Groenen noemden het ‘inhumaan’ en ‘in tegenspraak met de Europese regels’. Ze kakelen maar.

Het voorstel wilde juist de Belgische opvang van asielzoekers in overeenstemming brengen met de Europese Opvangrichtlijn, namelijk een kwalitatieve opvang aanbieden aan alle kandidaat-vluchtelingen  voor de duur van hun eerste asielprocedure en dus niet meer voor de tweede aanvraag, zoals dat nu nog kan. Nu blijven in de opvangcentra tal van plaatsen ingenomen door feitelijke illegalen. Voor de asielzoeker die echt uit zijn land moest vluchten is er dan vaak geen plaats meer. Dit is een onrechtvaardige toestand, die blijkbaar door de zogenaamde ‘humanen’ in stand moet worden gehouden.

Het is nauwelijks te geloven. Een week geleden kwam staatssecretaris Wathelet (cdH) nog op de Vlaamse televisie zeggen dat hij het eens is met één minister voor het gehele asielbeleid. En dan stemt de cdH gewoon tegen een voorstel dat dit beoogt.

Verder wil de N-VA dat asielzoekers enkel nog materiële opvang kunnen krijgen tijdens de hele behandeling van hun eerste aanvraag in plaats van tot na de eerste twee aanvragen. Ook afgewezen asielzoekers zouden geen opvang meer krijgen, behalve wanneer zij meewerken aan hun vrijwillige terugkeer. Alleen zwaar zieken en hoogzwangere vrouwen kunnen in de opvang blijven.

Stilaan is iedereen het erover eens dat het Belgisch migratiebeleid een andere aanpak verdient. De opvang voor asielzoekers is daar een onderdeel van. Die kwestie is wel dringend. Anders kan men blijven jammeren bij elke eerste winterkou.
Vandaag wordt door vertegenwoordigers van de gevestigde traditionele partijen met veel bravoure verkondigd dat het nu tijd is om de echte problemen aan te pakken, zoals de staatsschuld, de sociaaleconomische problemen, justitie en ook… asiel en migratie. In het VRT-programma De Zevende Dag mochten ze het nog eens allemaal zeggen. Het stemgedrag van sommige van die kampioenen van het staatsmanschap is dan toch blijkbaar helemaal anders.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is