Franstalige Brusselse rechters schuldig aan ‘rechtsweigering’

Door Kristien Van Vaerenbergh op 25 september 2015, over deze onderwerpen: Minderjarigen, Justitie, Gerechtelijke hervorming BHV
Franstalige Brusselse rechters schuldig aan ‘rechtsweigering’

N-VA-Kamerlid Kristien Van Vaerenbergh is niet te spreken over de dreiging van de Franstalige jeugdrechters in Brussel om jonge boefjes vrij te laten. “Het moet gedaan zijn met die chantage en dreigementen”, waarschuwt zij. “Weigeren recht te spreken is strafbaar. Op zo’n weigering staat een geldboete van 250 euro en ontzetting uit het ambt.” En ook het constante geklaag over gebrek aan middelen en personeel mag stilaan stoppen: “De Franstalige Brusselse rechtbanken zijn nu al bevoordeeld tegenover de Nederlandstalige.”

De voorzitter van die rechtbanken, Luc Hennart, vecht een politiek geïnspireerde oorlog uit met de minister van Justitie op kap van de rechtszoekende burgers. “Hij is erop uit de regering te schaden”, aldus Van Vaerenbergh. “Deze regering hervormt en dat zint hem niet. Maar ik zie dat hij ondanks het grote personeelstekort toch nog tijd heeft om dagelijks de pers te woord te staan.”

Van Vaerenbergh ziet vier redenen waarom de Franstalige Brusselse rechtbanken eigenlijk geen reden tot klagen hebben:

  1. Bij de splitsing van de Brusselse rechtbanken in het kader van het BHV-akkoord kregen zij al meer dan wat hun toekwam op basis van een uitgevoerde werklastmeting.
  2. Vorig jaar pikten ze op onwettige wijze nog eens zeven Nederlandstalige griffiers in. Zo werd de Nederlandstalige rechtbank verder kaalgeplukt ten voordele van de Franstalige.
  3. De huidige minister van Justitie maakte 7,5 miljoen euro vrij om extra personeel aan te werven.
  4. Diezelfde minister benoemde ook 73 voorlopig aangestelde leden van het griffiepersoneel definitief op het Franstalige kader, zonder dat ze een tweetaligheidsproef hoefden af te leggen.

Antwerpen als voorbeeld

Door de Franstalige Brusselse rechtbanken steeds opnieuw in een negatief daglicht te stellen, snijdt Hennart in eigen vingers. Door zijn aanhoudende slechtnieuwsshow haken veel valabele kandidaten af. Niemand wil immers graag werken op een rechtbank waarvan de voorzitter herhaaldelijk klaagt dat veel medewerkers met een burn-out kampen of langdurig ziek zijn. “Zo raken de vacatures natuurlijk nooit ingevuld en blijft de klaagzang duren”, zegt Van Vaerenbergh, die het contrast met Antwerpen groot vindt. “Ik was daar vorige week op werkbezoek in het Hof van Beroep, waar men ook krap zit qua personeel. Ze toonden me hoe ze door het ontwikkelen van informaticatoepassingen meer werk kunnen verzetten met minder volk. Zo kan het dus ook. Dat is de weg die we moeten volgen.”

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is