Beloofde verplichte inburgering in Brussel blijft uit

Door Annabel Tavernier op 13 mei 2020, over deze onderwerpen: Inburgering, Wonen en werken in Brussel
Annabel Tavernier

Er is nog altijd geen nieuwe deadline in het vooruitzicht gesteld om inburgeringstrajecten in Brussel verplicht te maken. Dat achterhaalde Vlaams Parlementslid Annabel Tavernier in de Commissie voor Binnenlands Bestuur, Gelijke Kansen en Inburgering Vlaanderen voert een inburgeringsbeleid. Dat is een begeleide en doelgericht gestuurde vorm van maatschappelijke integratie van mensen van vreemde afkomst. Bedoeling is de nieuwkomers een volwaardige plaats te geven in de samenleving door insluiting in plaats van uitsluiting. De inburgering, met onder meer taallessen en inburgeringscursussen, werd concreet door de deelname van de N-VA aan de Vlaamse regering sinds 2004 en de aanstelling van een minister van Inburgering. Inburgering . “Brussel is na Dubai de meest diverse stad ter wereld en heeft echt nood aan een doortastend inburgeringsbeleid.”

In Vlaanderen bestaat een verplicht inburgeringstraject voor nieuwkomers al sinds 2004. Eind vorige legislatuur sloten de Vlaamse Gemeenschap, de Franse Gemeenschapscommissie (COCOF) en de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC) een samenwerkingsakkoord om inburgering ook in Brussel verplicht te maken. De start van de verplichte inburgeringstrajecten was beloofd op 1 januari 2020, maar Brussels minister Alain Maron (Ecolo) stelde de inwerkingtreding voor onbepaalde duur uit wegens “praktisch onhaalbaar”. Tot op heden is er nog geen nieuwe startdatum. 

Vijf maanden na vastgelegde startdatum

Onbegrijpelijk, vindt Annabel Tavernier. “Zo blijft de start van de verplichte inburgering maar verder opschuiven. We zijn nu al bijna vijf maanden na de initieel vastgelegde startdatum en nog steeds hebben wij op geen enkele manier zicht op hoe en wanneer de verplichte inburgering dan wél in voege zal treden. Het is cruciaal dat er zo snel als mogelijk een tijdslijn komt, zodat we de implementatie mee kunnen opvolgen.”

Brussel dupe van uitstelgedrag

Tavernier heeft er gezien de uitzonderlijke context van de coronacrisis begrip voor het uitstel, maar waarschuwt tegelijkertijd ook dat Brussels minister Maron zich niet achter het coronavirus mag verschuilen. “Indien alles volgens afspraak was verlopen, dan was de verplichte inburgering al uitgerold geweest vóór het uitbreken van deze gezondheidscrisis en dan hadden de diensten nu meer ruimte gehad om zich op andere zaken te focussen. Het uitstelgedrag van het GGC-college heeft nu het negatieve effect dat het omwille van de coronacrisis waarschijnlijk nog véél langer zal duren vooraleer de verplichte inburgering in Brussel een feit zal zijn. Daar is onze hoofdstad de dupe van.”

Vlaanderen kan helpen

Tavernier vindt het bovendien hoog tijd dat het GGC-College met duidelijke redenen komt waarom het de datum van 2020 niet gehaald heeft en waar vandaag het schoentje knelt: “Vlaanderen kan helpen om deze problemen sneller op te lossen. Zo snelt Vlaanderen nu al te hulp in het opzetten van Brusselse registratiesystemen door expertise te delen over de Vlaamse Kruispuntbank Inburgering (KBI). Hierover vindt op 14 mei een volgend overleg plaats tussen de Vlaamse en GGC-diensten.”

Net als Dubai

Annabel Tavernier dringt er tenslotte op aan om blijvend de Vlaamse ongerustheid over de inwerkingtreding van de verplichte inburgering aan te kaarten. “Het dossier is echt te belangrijk om op de lange baan te laten schuiven. Brussel is na Dubai de meest diverse stad ter wereld en heeft echt nood aan een doortastend inburgeringsbeleid.”

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is