Piet De Bruyn

Ondervoorzitter fractie Vlaams Parlement en deelstaatsenator

Hoe het begon …

Piet De Bruyn werd in 1968 geboren en groeide op in Stevoort, aan de rand van Hasselt. Met nog een zus en twee broers, leerde hij van jongs af aan dat je in het leven moet kunnen delen. Op de middelbare school was hij al vaak met politiek bezig, met altijd hetzelfde doel voor ogen: opkomen voor méér rechtvaardigheid.

Piet studeerde geschiedenis in Leuven, studies die niet altijd even gemakkelijk verliepen, maar die hij dankzij de steun van vrienden en familie toch met succes kon afronden. Ook vandaag nog houdt hij vast aan het motto 'Wie wil weten waar we naar toe gaan, moet weten waar we vandaan komen'.

Uit de kast

Piet prijst zich gelukkig dat zijn goede vrienden hem steunen, maar hem niet naar de mond praten. Zij zeggen wat gezegd moet worden, ook al hoort Piet dat niet altijd even graag.

Dat Piet homo is, is geen geheim meer. Dat het een worsteling was om het zelf te aanvaarden en een plaats te geven, is minder gekend. Piet begrijpt daarom de aarzeling die te veel holebi’s voelen om uit de kast te komen. "Ik weet hoe het voelt om een minderheid te zijn", zegt Piet, "en om telkens opnieuw geconfronteerd te worden met verbazing of afwijzing". Gelijke kansen, gelijke rechten én gelijke plichten zijn voor Piet alle drie even belangrijk.

Vlaanderen mag geen eiland zijn. Piet kampt tegen elke vorm van zelfgenoegzaamheid en navelstaarderij. Vlaanderen moet zich vrij en ongebonden aan de wereld kunnen presenteren als een warme en gastvrije regio.

Van kansen hefbomen maken

Als kind kreeg Piet van zijn ouders mee dat iemand niet meer of beter is omdat zijn wiegje toevallig in een paleis stond. Maar hij kreeg ook mee dat je kansen moet grijpen. De eigen verantwoordelijkheid om van kansen ook echt een hefboom te maken, is groot.

Met een uitgesproken sociale invalshoek, focust Piet op het bestrijden van armoede, het verdedigen van diversiteit en verscheidenheid en op het versterken van de sociale cohesie in de samenleving. Zijn politiek engagement heeft uitlopers in zijn vrijwillig engagement in de raad van bestuur van een beschutte werkplaats en in zijn betrokkenheid bij de preventie van zelfdoding.

Relativeren

Piet geniet op tijd en stond van een goed boek en van een flinke dosis klassieke muziek. En als de politieke waan van de dag onverhoopt toch de kop opsteekt, dan denkt hij aan de woorden van Multatuli: "Van de maan af gezien, zijn we allen even groot".