Peter Buysrogge

Kamerlid

Met roots in de Beverse polders, geboren en getogen in Sinaai, school gelopen in Sint-Niklaas en wonende in Belsele is Peter Buysrogge een echte Waaslander. Een vertegenwoordiger van het Waasland op het federale niveau is belangrijk om mee een stem te hebben in de besluitvorming. Denken we maar aan de NMBS (treinverbindingen naar Brussel, goederenontsluiting Linkeroever, IJzeren Rijn) en adequate antwoorden op stedelijke problemen (veiligheid, migratie, …).

Peter deed op Vlaams niveau heel wat ervaring op, als N-VA-fractiesecretaris in het Vlaams Parlement en woordvoerder van Vlaams minister van Bestuurszaken Geert Bourgeois. Een domein dat hij zelf in de praktijk brengt als schepen van Personeel in de stad Sint-Niklaas. Dit betekent: nadenken over de organisatiestructuur, dienstverlening en klantgerichtheid centraal stellen, inzetten op informatisering, geloven in goede evaluatiesystemen, …. Op al deze vlakken kan het federale niveau nog heel wat leren van de lokale besturen en de Vlaamse overheid.

Onder het motto “Verandering voor Vooruitgang” hield de N-VA in februari 2014 een inhoudelijk congres. Centraal op dat congres stond de uitwerking van het Confederalisme Willen we iets structureel veranderen, dan moeten we de structuren veranderen. Confederalisme is de structurele verandering die dit land nodig heeft. Confederalisme heeft als uitgangspunt dat Vlaanderen en Wallonië eigenaar zijn van alle bevoegdheden. Ze oefenen die zelf uit maar kunnen ook samen beslissen om sommige bevoegdheden samen te beheren op het confederale niveau, in hun beider belang. Zo wordt de logica volledig omgedraaid. In plaats van bevoegdheden over te dragen van het federale niveau naar Vlaanderen en Wallonië, kunnen bevoegdheden worden overgedragen naar het confederale niveau. Gedwongen samenwerking wordt vervangen door vrijwillige samenwerking. Moeten wordt willen. Afbreken van bovenaf wordt opbouwen van onderuit. Confederalisme is dus samen beslissen wat we samen willen doen. confederalisme, met Vlaanderen en Wallonië als aparte deelstaten. Enkel zo kunnen we een antwoord bieden op onze eigen problemen en beslissen wat we gezamenlijk met de Franstaligen willen doen. Ook om Brussel – onze hoofdstad – een toekomst te geven. Als fiere vader wil Peter zich graag inzetten voor de toekomst van zijn drie prachtige kinderen. Voor de toekomst van Vlaanderen.