|
|
 E-mail
 Print
|
Schande op de sporen
(04/11/09)
|
|
Het is weer het oude België op zijn best. Er is een sociaal conflict bij B-Cargo, het rammelende bedrijf dat in België voor goederenvervoer zorgt, en de mensen kunnen weer niet meer op hun werk geraken. Oude tactieken in een oude, vermolmde sector.
|
Deze spoorstaking is een regelrechte schande en vooral de NMBS heeft boter op het hoofd. Terwijl iedereen de mond vol heeft over de moeilijke economische toestand van het land, gaan de vakbonden nog maar eens proberen een groot deel van de economie lam te leggen. Er wordt nog nauwelijks op gereageerd, behalve dan door de secretaris-generaal van de (kleine) Liberale Mutualiteiten, zelf een spoorgebruiker. De leiders en managers van het land gebruiken al lang niet meer het openbaar vervoer en schuiven liever aan in de file.
De werkgevers, die anders zo gevoelig zijn voor economische schade, hoor je niet. De oplossing is immers eenvoudig: de werknemers moeten maar zien dat ze op hun werk geraken en kunnen ze dat niet, dan moeten ze maar een vakantiedag opofferen. We herinneren ons goed het gekraai van de patroons als er een wettelijke feestdag gevraagd wordt voor 11 juli. Dat kan dan niet zomaar. Dan moet er een andere wettelijke feestdag vallen, want dat is voor de werkgeversportefeuille niet te trekken. Maar zonder enige schroom het reizigersverkeer lamleggen en zelfs dreigen met wekelijkse herhalingen van die peststakingen, dat ontlokt geen reactie meer. De bal wordt gewoon in het kamp van de pendelaars gelegd: trek uw plan!
De spoorvakbonden hanteren andermaal de tactieken uit de oude doos. Het is normaal dat vakbonden actie voeren, maar er zijn betere en creatievere actiemiddelen die de onschuldige reizigers niet straffen.
De bonden behoren – zoals een commentator in een krant dat uitdrukte – tot de oude economie. Het conflict draait rond het goederenvervoerbedrijf B-Cargo, dat de concurrentie in een vrijgemaakte Europese markt niet aankan. Een dergelijk bedrijf moet gereorganiseerd worden, maar dat houden die vakbonden met succes tegen. Ze krijgen daarbij de steun van hun collega’s die zich niet met goederen, maar met het reizigersverkeer moeten bezig houden. Ook in die sector zou een beter rendement wenselijk zijn. Want het openbaar personenvervoer voldoet evenmin. Wie de trein neemt weet het: dagelijkse vertragingen, afgeschafte treinen, kapot materiaal door jarenlange desinvesteringen, een gammele communicatie. Het kan echt veel beter.
Als klap op de vuurpijl mogen de reizigers weer eens boeten voor problemen elders. Ze hebben in feite niets te maken met B-Cargo. Het is alsof men heel de straat zou afgrendelen omdat men ruzie heeft met één buurman.
Eeuwige excuses
En wat doet de NMBS zelf voor de reizigers? Niets. Of toch: ze biedt al op voorhand haar verontschuldigingen aan. Ik vermoed dat de NMBS stilaan een ‘directie verontschuldigingen’ bezit. Ze noemt het voldongen feit zelfs “info aan de reizigers”. In het gratis krantje Metro dat in alle stations ligt, kon men woensdag lezen: “Verstoring van het treinverkeer op 5 november. Ten gevolge van een algemene staking van het personeel van de NMBS Groep, zal het treinverkeer volledig stilliggen….” En nog beter: “We stellen alles in het werk om de treindienst zo snel mogelijk te herstellen en we bieden onze excuses aan voor het ongemak dat met deze situatie gepaard gaat”.
Dat is het dan. De NMBS zal zelfs na de staking alles in het werk stellen om de treindienst te herstellen. Wat een luxe.
Welnu, de excuses zijn niet aanvaard. De excuses van de NMBS zijn dagelijkse kost en ze zijn te gratuit. Wie zich elke dag tientallen malen moet excuseren voor de ‘ongemakken’, moet zich vragen gaan stellen over de toereikendheid van de dienstverlening.
Misschien kan heel de Belgische regering een voorbeeld nemen aan de NMBS: “Excuseer ons omdat er in België niets meer werkt”. En aangezien de brave burger dat altijd weer slikt denken ze dat de excuses zijn aanvaard. Niet dus.
|
Auteur:
Patrick De Groote
N-VA-Kamerlid
U wil reageren:
E-post: patrick.degroote@n-va.be
|
 |
| |
|
