Vlaamse inspectie, met respect voor minderheden (30/10/09 - De Standaard)
“Onderwijsinspectie dient om leerlingen beter onderwijs te geven”. Georges Monard, ere-secretaris-generaal van het Vlaams ministerie van Onderwijs, pleit voor het onverkorte behoud van het decreet-Van Dijck over de inspectie in Franstalige scholen in de Vlaamse faciliteitengemeenten. Hij is er overigens van overtuigd dat de indieners – en zeker N-VA-fractievoorzitter Kris Van Dijck – “in eerste instantie onderwijskundig en vanuit leerlingen denken”.
Vlaanderen erkent en subsidieert in de zes randgemeenten Franstalig basisonderwijs, met versterkt onderricht van het Nederlands. Dit is verankerd in de grondwet en de bijzondere wetten, maar doet geen afbreuk aan de volle bevoegdheid van de Vlaamse Gemeenschap voor deze scholen.
… Iedereen voelt aan dat een subsidiërende gemeenschap die de aanwending van haar toelagen niet eens mag gaan controleren, een onaanvaardbare anomalie is. Zeker als ze weet dat bijvoorbeeld het wettelijk verplichte versterkt onderwijs van het Nederlands vaak dode letter blijft. Het Grondwettelijk Hof is er tot nu in geslaagd, wijze en juridisch gefundeerde arresten te vellen, ook in communautair gevoelige materies. De klachten van de Franstalige Gemeenschap maken dan ook weinig of geen kans en ze weten dit goed.
Ruim een decennium geleden droegen de onderwijsministers Luc Van den Bossche (SP.A) en Laurette Onkelinx (PS) haar kabinetschef Jacky Leroy en mezelf op een toepasbare regeling uit te werken: de Vlaamse inspectie zou het toezicht verzekeren, maar zou voor de vakken in het Frans en met leerplannen van de Franse Gemeenschap samenwerken met de Franstalige inspectie. Van den Bossche vond dit een grote stap vooruit, Onkelinx liet het ontwerp van compromis liggen.
…
Ik pleit dan ook voor het onverkorte behoud van het decreet-Van Dijck, maar voor een toepassing in overleg en samenwerking met de Franse Gemeenschap en inspectie. Dan zullen doorlichtingen niet hoeven over te komen als een agressie tegen deze scholen, maar als hoeksteen van moderne kwaliteitszorg. En de scholen, leerkrachten en leerlingen zullen er wat aan hebben.
…
Minister Pascal Smet kent de situatie in de rand als geen ander én kan onderhandelen met Franstaligen. Daarenboven ken ik de leden van de commissie Onderwijs in het Vlaams Parlement (zeker indiener Kris Van Dijck, N-VA) als politici, die in eerste instantie onderwijskundig en vanuit leerlingen denken. Meteen zal ook blijken, wie aan Franstalige kant eerder leeft van het conflict, dan van constructieve samenwerking ten bate van leerlingen en van respect voor autonomie en verantwoordelijkheid van de andere Gemeenschap.
Ik besef dat dit standpunt, naast van prioritaire zorg voor goed onderwijs voor álle kinderen, ook uitgaat van een realistisch-positieve houding tegenover anderstalige minderheden in Vlaanderen. We hebben destijds onze eigenheid moeten bevechten met hoofdzakelijk beschermende maatregelen. Wij zijn nu als Vlamingen economisch en cultureel sterk genoeg en voldoende zelfbewust, om anderstalige minderheden (niet alleen Franstalige) tegelijk respect te vragen voor onze eigenheid en autonomie, maar hen ook een klantvriendelijke en open service te bieden.
...