Leterme bleef doorvaren, ook al was het orkest allang verzopen (27/12/08 - De Morgen)
"Niet de klassieke partijvoorzitters Bart Somers, Marianne Thyssen of Caroline Gennez bepaalden dit jaar de toon van het debat, wel outsiders Bart De Wever en Jean-Marie Dedecker." Zo leidt De Morgen het dubbelinterview met Bart De Wever en Jean-Marie Dedecker in.
Toen Yves Leterme de verkiezingen won, was mijn eerste analyse, vanuit de logica van de vorige staatshervormingen: we hebben een tweederdemeerderheid nodig. Maar één dag na de verkiezingen zei Vande Lanotte: "Wij doen niet mee". Voor mij was dat een ijskoude douche: die tweederdemeerderheid zat er niet meer in. Ik heb toen zelfs nog gepolst of we Lijst Dedecker niet konden betrekken. Maar dat idee werd afgedaan als waanzin, want Dedecker was toen nog "een tijdelijk fenomeen". (lachje)
Kopstukken van Open Vld en CD&V zeiden toen: we gaan Reynders in de regering een belangrijke rol toebedelen en hem zo de kans geven van de PS af te raken. In ruil zal hij ouvertures moeten maken. We hebben ons nogal in de luren laten leggen. Vlaanderen zit nog altijd te wachten op de ouvertures die Reynders heeft beloofd. En toen moesten we mevrouw Milquet nog leren kennen, die zich ontpopte als een PS'ster die soms naar de kerk gaat, en die ons ook nog belette om van de PS af te raken. Als ik spreek over de therapeutische hardnekkigheid om nog een vol jaar door te onderhandelen, komt in mijn exposé natuurlijk de figuur van Yves Leterme in beeld. Die bleef doorvaren, ook al was het orkest allang verzopen. Maar hij dwong ons nog onder water door te spelen.
(een beetje boos) Ik word er kregelig van hoe men retrospectief al die verhalen herschrijft. Het zal wel bij deze tijd horen, zeker. Tijdens de crisis van vorige week keek ik naar Villa politica. Linda De Win schakelt door naar Peter Vandermeersch, die de bewuste nota van Cassatie nog niet had maar wel wist dat die "helemaal niet bezwarend" was. Twee uur later zegt hij, met hetzelfde aplomb: "De regering zal nu zeker ontslag moeten nemen." En tegelijk zijn er politici die in real time die nota voorlezen en analyseren.
Ik zeg al jaren dat die vraag- en aanbodrelatie tussen politici en media de verkeerde kant uitgaat. Ik lijk intussen al een oude zeurpiet, dus ik zwijg meestal. Maar mij zul je op zo'n moment níét betrappen in de leeszaal van de Kamer. Ik wil toch minstens vijf minuten mogen nadenken. Mieke Vogels stond daar natuurlijk wel, recht uit de cafetaria: "Hoho, nieuwe verkiezingen". Eén dag later had ze de laatste peilingen bekeken en klonk het al zo: "Nu toch liever geen verkiezingen"....
E-mail
Print
