Resolutie vraagt degelijke aanpak diabetesprobleem

12 februari 2018, over deze onderwerpen: Ziekte, Gezondheidszorg, Preventie

Ruim een half miljoen Belgen lijdt aan diabetes en het aantal stijgt jaar na jaar. De aanpak van diabetes bedraagt zo'n 9 procent van de gezondheidszorguitgaven – toegepast op het budget van volksgezondheid gaat het dus om zo’n 2,3 miljard euro.

En toch blijkt de kwaliteit van onze zorg maar middelmatig. Dat blijkt uit een Europese vergelijking van Health Consumer Powerhouse (HCP). Kamerlid Yoleen Van Camp komt met concrete voorstellen om de kwaliteit van de zorg bij diabetes te verbeteren. Haar collega’s in het Vlaams Parlement zetten de puntjes op de i met een voorstel om ook op deelstaatniveau de nodige bijsturingen te doen inzake de preventie van diabetes.

In dit land hebben 543 100 volwassenen diabetes – zo’n 6,4 procent van de bevolking. Tussen 2006 en 2013 werd een toename van 25 procent vastgesteld en tegen 2040 is de verwachte stijging opnieuw 19 procent. (Opmerkelijk is overigens dat Wallonië meer (73/1000 inwoners) diabetici telt dan Vlaanderen (54/1000 inwoners)). Diabetes is één van de belangrijkste oorzaken van nierfalen, blindheid, amputatie van ledematen en hartziekten.

Toch blijkt de kwaliteit van onze diabeteszorg maar matig. Uit een Europese vergelijking van de Zweedse denktank Health Consumer Powerhouse (HCP) landen we op slechts de 14de plaats inzake diabeteszorg. De studie wijst op de gebrekkige gegevensverzameling en duidt de lacunes aan in de zorgen. De N-VA organiseerde daarom in oktober 2017 met de steun van CD&V en Open VLD een rondetafelbijeenkomst in het parlement met patiënten en experten, om beleidsverbeteringen te bespreken.

De voorstellen van Kamerlid Van Camp zijn gebundeld in een resolutie. Die vraagt een betere registratie van de gegevens inzake prevalentie en behandeling. Daarnaast bepleit de resolutie een snellere ondersteuning door een gespecialiseerde diabeteseducator. Daar hebben vandaag alleen patiënten met een meer gevorderde vorm van diabetes (wanneer ze insuline moeten spuiten) recht op, terwijl studies uitwijzen dat vroege informatie de kans op verwikkelingen (zoals amputaties) beperkt.

Ook vraagt Van Camp om de terugbetaling te overwegen van nieuwe geneesmiddelen, met bijkomende positieve bijwerkingen zoals gewichtsverlies of een bescherming van de nieren. Voor mensen met verwikkelingen aan de voeten (zoals amputaties) zou een betere ondersteuning door de podoloog overwogen mogen worden. Ten slotte wil Van Camp dat patiënten bij de eerste vaststelling twee paar aangepaste schoenen kunnen terugbetaald krijgen, waar dat vandaag maar één om de twee jaar is. Dit voordeel zou voorbehouden kunnen worden voor wie zich goed laten opvolgen bij de huisarts en de specialist, zoals nu al voor materiaal (zoals naaldjes om de suiker te meten) het geval is.