Niemand begrijpt dat procedurefouten dergelijke impact hebben dat ze leiden tot vrijspraak

11 februari 2018, over deze onderwerpen: Zesde staatshervorming, Justitie

Feit is evenwel dat de N-VA de 6de staatshervorming nooit heeft goedgekeurd en steeds bestreden. De 6de staatshervorming is niet die van de N-VA en enkel de verantwoordelijkheid van de regering-Di Rupo destijds (het zogenaamde Vlinderakkoord Het politieke akkoord rond de zesde staatshervorming dat de zes partijen van de regering-Di Rupo (Vlaamse en Franstalige socialisten, christendemocraten en liberalen) met steun van de groenen sloten in 2011. De term verwijst naar Elio Di Rupo, die de onderhandelingen leidde en steevast met een vlinderdas verschijnt. Vlinderakkoord werd goedgekeurd door PS, s.pa, CD&V, cdH, Open VLD en MR. Ecolo en Groen steunden het vanuit de oppositie).

Meer bepaald bij de hervorming van het gerechtelijk arrondissement hebben we er steeds op gehamerd dat deze ten nadele van de Vlamingen en de Nederlandstalige rechtzoekenden zou zijn. Er is namelijk geen echte splitsing van de rechtbank, enkel het parket is gesplitst in een parket van Halle-Vilvoorde en Brussel.

Ook de afbouw van tweetaligheid van de Brusselse magistraten van 2/3 naar 1/3 is geheel de verantwoordelijkheid van de institutionele meerderheid van de 6de staatshervorming. De N-VA heeft zich hiertegen steeds verzet en voelt zich dan ook niet aangesproken.

Meester Mary wekt dus verkeerdelijk de indruk dat het gebrek aan tweetalige onderzoeksrechters de fout is van de N-VA. Indien hij de recente geschiedenis op dat vlak zou kennen, weet hij dat dit niet klopt.