Langdurig zieken moeten desnoods bij andere werkgever aangepast takenpakket kunnen krijgen

6 oktober 2017, over deze onderwerpen: Werken, Activering, Ziekte

De cijfers van de Christelijke Mutualiteiten over de moeilijkheden die langdurig zieken ondervinden om opnieuw bij dezelfde werkgever aan de slag te gaan, zijn een serieus alarmbelletje. De nieuwe benadering met het ‘re-integratieplan’ is nog maar recent in voege, maar de praktijk toont toch al aan dat bijkomende maatregelen nodig zijn.

“We hebben met de N-VA al van in het begin gesteld dat de grote meerderheid van de langdurig zieken weer aan de slag wil”, zegt N-VA-Kamerlid Jan Spooren. Deze cijfers wijzen vooral op de nood aan een minder medische en meer multidisciplinaire aanpak in samenwerking met werkgevers, bedrijfsartsen en de (regionale) diensten voor arbeidsbemiddeling.

Tot op vandaag wordt er te veel gemikt op een her-tewerkstelling bij dezelfde werkgever en in dezelfde job. Een testfase bij een andere werkgever met een ander takenpakket kan een grote hulp zijn. Het nieuwe concept van ‘arbeidsintegratiejobs’ waarover Jan Spooren reeds in 2016 een wetsvoorstel indiende, kan hiervoor een oplossing bieden. In het recente zomerakkoord werd overeengekomen om hier snel werk van te maken. “Langdurig zieken moeten zonder risico én met behoud van hun uitkering een aangepast takenpakket bij desnoods een nieuwe werkgever kunnen uittesten”, aldus Jan Spooren.

Maar de eerste resultaten van de re-integratieplannen duiden er ook op dat de mentaliteit van vele werkgevers moet veranderen. “Ik doe dan ook een oproep aan minister Maggie De Block om dringend werk te maken van de uitvoering van het akkoord dat binnen de regering werd gesloten over de Responsabilisering Het verantwoordelijk maken van de deelstaten, zodat ze beloond worden voor goed beleid en gestraft voor slecht beleid. Die responsabilisering was een eis van de N-VA tijdens de regeringsonderhandelingen van 2010-2011 over de herziening van de financieringswet. De N-VA wil onder meer een belangrijke fiscale autonomie voor de deelstaten en eigen verantwoordelijkheid over onder meer arbeidsmarktbeleid, gezondheidszorg en kinderbijslag.  responsabilisering van werkgevers”, zegt Jan Spooren. Concreet houdt dit in dat ze een boete moeten betalen als ze hun verplichting niet naleven om een re-integratieplan aan te bieden aan hun langdurig zieke werknemers. Dat was een onderdeel van een evenwichtig en activerend drieluik waarbij naast werkgevers, ook werknemers en artsen voor hun verantwoordelijkheid werden gesteld.

Wij blijven ervan overtuigd dat het re-integratieplan een goed instrument is. Maar het is wel nodig dat alle elementen van de overeengekomen aanpak worden uitgevoerd en dat er bovendien nog enkele bijkomende maatregelen worden genomen. Zo is er niet enkel het arbeidsintegratieplan, maar hebben wij er als N-VA ook altijd voor gepleit om een pool van re-integratiespecialisten te creëren bij het RIZIV Het Rijksinstituut voor Ziekte en Invaliditeitsverzekering (RIZIV) is een federale openbare instelling die de gezondheidszorg, een deel van de sociale zekerheid, organiseert. Het Instituut bestaat uit vier kerndiensten: Geneeskundige Verzorging, Uitkeringen, Geneeskundige Evaluatie en Controle, en Administratieve Controle. In het RIZIV zetelen vertegenwoordigers van werknemers, werkgevers, ziekenfondsen en zorgverstrekkers. Aan Vlaamse zijde ijveren verschillende partijen voor een overheveling van de gezondheidszorg naar de gemeenschappen. RIZIV om deze re-integratieplannen te begeleiden. We zijn ervan overtuigd dat je op die manier veel meer langdurig zieken weer aan de slag helpt. “Want dat is wat ook zij willen. Terug een meerwaarde worden in de samenleving”, besluit Spooren.