ACV kiest ervoor om mensen niet te gijzelen

18 september 2017, over deze onderwerpen: Economie, Werk zoeken en werkloosheid, Het middenveld, Sociaal overleg, NMBS

Het ACV, de grootste vakbond van het land, staakt niet mee op 10 oktober. Volgens hen is een staking niet het juiste middel om een ander beleid te bekomen. Gezond verstand dus.

Wij zijn blij met deze boodschap. Niet in het minst omdat tienduizenden mensen die dag gewoon kunnen gaan werken en er geen verkeerschaos zal heersen. Komt daarbij dat het ACV blijkbaar geen gestalte wil geven aan een zuiver politieke staking. Andere vakbonden blijven echter vastzitten in hun conservatieve reflex waarbij elke noodzakelijke verandering des duivels is. Inez De Coninck: “Hierbij kunnen we bijvoorbeeld denken aan de minimale dienstverlening bij het spoor die door het gros van de treinreizigers wordt ondersteund. De vakbonden dienen zich bewust te worden van het feit dat de samenleving, de arbeidsmarkt, de arbeidsrelaties en dus ook het arbeidsrecht in constante verandering zijn omwille van de toenemende mondialisering en digitalisering.”

Het wordt tijd dat de vakbonden in dit land beseffen dat deze regering alles in het werk stelt om de werkloosheid terug te dringen met een maximale jobcreatie en sociale bescherming, en tegelijkertijd noodzakelijke maatregelen treft om de financiering van de staat en de Sociale zekerheid De sociale zekerheid is in België tot nader order federaal. De belangrijkste pijlers van de Belgische sociale zekerheid zijn: de ziekte- en invaliditeitsverzekering (RIZIV), de pensioenen, de werkloosheidsverzekering en de kinderbijslagen. Daarnaast ook nog beroepsziekten, arbeidsongevallen en jaarlijkse vakantie. Sommige Vlaamse partijen ijveren al lang voor de overheveling van (grote delen van) de sociale zekerheid naar gewesten en gemeenschappen. Sociale Zekerheid betaalbaar te houden en de hoge staatsschuld af te bouwen. Het succes van deze operatie is natuurlijk afhankelijk van een samenwerking tussen politiek en sociale partners. We nodigen de sociale partners dan ook uit om hun maximale steun te verlenen aan dit herstelbeleid.

Wim Van der Donckt: “Als suggestie geven we mee dat de vakbonden zich eens dringend beraden of ze hun rol als verdediger van de belangen van de werknemers niet moeten herdenken, actualiseren en heroriënteren om hun doel te bereiken, om jobs te creëren én alles betaalbaar te houden en om aansluiting te vinden bij de economische samenlevingsrealiteit.”