Veelgestelde vragen over het ACW, Arco en Dexia

Door N-VA op 1 maart 2014, over deze onderwerpen: ACW-schandaal

Peter Dedecker ontvangt een heleboel vragen over het ACW, Arco en Dexia. Zit je ook met zo'n vraag? Ben je zelf Arco-coöperant en wil je je verhaal delen? Stuur dan gerust een mailtje naar peter.dedecker [at] n-va.be (subject: Vraag%20over%20Arco%2C%20ACW%20en%20Dexia%20via%20www.n-va.be) .

Wat wil de N-VA voor de Arco-coöperanten?

De gedupeerde Arco-coöperanten zijn voor ons de slachtoffers in dit hele verhaal. De Arco-aandelen die ze bezitten, werden aan de man gebracht als een ‘absoluut veilig spaarproduct’. De coöperanten werden dus foutief geïnformeerd. In de eerste plaats is het dan ook diegene die de schade aangericht heeft, die moet betalen. Slachtoffers moeten in alle gevallen absoluut hun geld terugkrijgen. 

Wie moet de Arco-coöperanten volgens de N-VA vergoeden?

Eerst moet het ACW de coöperanten vergoeden, vindt de N-VA. Pas indien zou blijken dat dit niet toereikend is, kan de overheid bijspringen.

Waarom ging Arco mee ten onder met Dexia? 

Van het spaargeld dat mensen in Arco staken, werd maar liefst 96 procent geïnvesteerd in risicovolle Dexia-aandelen. De zogenaamd veilige Arco-aandelen waren daardoor in de praktijk eigenlijk nog risicovoller dan gewone Dexia-aandelen. Als gewone Dexia-aandeelhouder kon je namelijk elke dag aan- of verkopen. De coöperanten van Arco konden dat niet: de uitstapperiode was beperkt tot een bepaalde periode van het jaar.
Arco heeft zich in de problemen gewerkt door eind vorige eeuw zijn gediversifieerde portefeuille te verkopen en alle middelen geconcentreerd te beleggen in één bedrijf: Dexia. Die grootbank was een buitenbeentje in de financiële sector. Het was geen gewone bank die winst maakte uit het beheren van spaartegoeden en het uitlenen van hypotheken. Dexia had torenhoge - zeg maar: megalomane - groeiambities en spitste zich toe op het verstrekken van kredieten aan openbare besturen met een looptijd van verschillende decennia. Voor de financiering werd geen beroep gedaan op spaargeld maar op leningen van investeerders of andere banken. Leningen op korte termijn, weliswaar.

Het model van de bank werd onhoudbaar toen de turbulentie en het wantrouwen in de financiële sector toenamen na de val van de Amerikaanse zakenbank Lehman Brothers.

Het ACW en Arco maakten meer dan alleen de fout om al hun centen in Dexia te beleggen. Winstbewijzen die volgens N-VA-Kamerlid Peter Dedecker eigenlijk bij de coöperanten hadden moeten zitten, werden bijgehouden door het ACW. Dat gebeurde dan nog in een speciaal daarvoor opgerichte vennootschap met de pijnlijk ironische naam Sociaal Engagement. Ondanks die ronkende titel blijkt immers dat de vennootschap vooral moest dienen om het betalen van belastingen te vermijden.

Hoe zit het met de vereffening van Arco?

De vereffening van Arco zou nog wel eens 15 tot 20 jaar in beslag kunnen nemen. Francine Swiggers heeft er als vereffenaar dan ook helemaal geen belang bij om dat proces snel te laten vooruitgaan. Ze was namelijk zelf jarenlang lid en later voorzitter van het directiecomité van Arco en is bijgevolg mee verantwoordelijk voor het hele Arco-debacle. Dat zorgt uiteraard enkel voor meer onzekerheid bij de gedupeerde coöperanten. 

Wat heeft het onderzoek van de BBI aan het licht gebracht? Is er nu wel of niet fraude gepleegd door het ACW?

Patrick Develtere, de voorzitter van het ACW, kwam in de media aanvankelijk verkondigen dat er geen fraude gepleegd was, maar moest nadien die uitspraken sterk nuanceren. Het ACW heeft onrechtmatig gebruikgemaakt van de DBI-aftrek (definitief belaste inkomsten) op de winstbewijzen uit Belfius. De ACW-leiding wist maar al te goed dat dit niet kon en deed na het onderzoek van de BBI ‘spontaan’ afstand van jarenlang onrechtmatig opgebouwde belastingaftrekken. Het ACW aanvaarde ook zonder morren een boete van 30 procent op de niet betaalde belastingen, een tarief dat de BBI enkel gebruikt in geval van fraude. 
Uit onthullingen van de krant De Tijd blijkt dat het ACW enkel door procedurefouten van de BBI aan strengere straffen is kunnen ontsnappen. 

Waarom komt die parlementaire onderzoekcommissie er niet?

Voor een parlementaire onderzoekscommissie moet er helaas eerst een meerderheid te vinden zijn in het parlement. En dat houden de traditionele partijen angstvallig tegen. Dat hun mandatarissen in de raad van bestuur van Dexia het spel meespeelden, is daarvoor een mogelijke verklaring. 

Wat mogen de Arco-coöperanten nog verwachten van de N-VA?

Peter Dedecker zet zich intussen al drie jaar in om de Arco-leiding op haar verantwoordelijkheid aan te spreken en de slachtoffers correct te vergoeden. Hij diende daartoe onder meer een dossier in bij het gerecht en bij de belastinginspectie. 

Als N-VA-Kamerlid blijft Peter in het federaal parlement én daarbuiten hameren op de noodzaak om meer duidelijkheid te scheppen in dit dossier. We moeten niet alleen de onderste steen boven halen: wie boter op zijn hoofd heeft, moet ook verantwoording afleggen. Peter blijft zich daarom inzetten voor deze zaak. In het belang van de gedupeerde Arco-coöperanten en elke belastingbetaler.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is