10 september 2011
Terwijl de regeringsonderhandelingen volop lopen, onder meer over B-H-V en de financiering van Brussel, kende de federale regering in alle stilte al wel 125 miljoen euro toe aan het Brussels gewest via het zogenaamde Belirisfonds. Dit fonds wordt om de twee jaar gespijsd met federaal geld ten bate van projecten die de “internationale en hoofdstedelijke functie” van Brussel zouden moeten versterken.
In het Staatsblad van 30 augustus werd een nieuwe Beliris-regeling voor 2011 gepubliceerd, op basis van een akkoord met de Brusselse gewestregering. Vraag is of een regering in lopende zaken wel bevoegd is om hierover een nieuw samenwerkingsakkoord te sluiten. Die klip werd omzeild door geen nieuwe bijakte af te sluiten, zoals gebruikelijk wanneer de periode in de bijakte verstreken is. Terwijl bijakte nr.10 slechts loopt tot 2010 voegt men nu het budgettaire programma voor 2011 bij deze bijakte nr.10. Bedenkelijke juridische loodgieterij.
300 miljoen in Brusselse kas
Los daarvan leert het overzicht in het Staatsblad (zie link boven) dat in het Belirisfonds nog meer dan 200 miljoen euro zit van afgelopen jaren. Geld dat niet werd opgedaan, niettegenstaande de zogenaamde hoge financiële nood van het Brussels gewest.
Bovenop die 209 miljoen komen er voor 2011 dus nog eens 125 miljoen. Dat maakt een totaal van 334 miljoen, een bedrag dat in 2011 evenmin zal worden gespendeerd. En toch heeft het Brussels gewest naar eigen zeggen dringend nood aan bijkomend geld, al weet men niet altijd goed te omschrijven waarvoor dat geld dan moet dienen.
Kijken we naar de voorziene uitgaven, dan stel je vast dat verschillende uitgaven weinig tot niets van doen hebben met de “internationale en hoofdstedelijke functie” maar gewoon een aanvullende financiering zijn voor uitgaven die het Brussels Gewest plant.
Zo gaat er 46 miljoen naar de renovatie van sociale woningen.
38 miljoen gaat dan weer naar de zogenaamde wijkcontracten. Dikwijls betreft het de beperkte renovatie van buurten (aanleg voetpaden, herleggen straten, opfrissen gevels…). In de toekomst zou men zelfs de binnenkant van de woningen gaan aanpakken.
Enkele voorbeelden van gefinancierde wijkcontract-projecten: de bouw van een zaal voor ploegsporten en gevechtsporten, de toekenning van subsidies voor de verfraaiing van gevels van particulieren.
Mogelijks zijn dit nuttige uitgaven. Maar wat hebben ze te maken met de “internationale en grootstedelijke functie” en waarom kunnen dus bvb. Antwerpen en Luik geen geld krijgen voor hun sociale woningen en wijken?
Reukje
Daarenboven wordt heel wat geld gespendeerd aan zaken die niet eens tot de federale of de gewestelijke bevoegdheden behoren maar wel tot die van de Vlaamse en Franse gemeenschap. Onwettige uitgaven dus. Meer dan 11 miljoen euro gaat naar culturele uitgaven. De projecten zijn soms bizar. Bijna 40.000 euro gaat bijvoorbeeld naar het “Maison Intercommunautaire Al Andalous”, een vereniging diemuziek- en dansworkshops organiseert.
In het hoofdstuk “Culturele initiatieven” vinden we ook nog iets meer dan een miljoen euro voor het gebouw van EASTI. U onbekend? Mij ook. Opzoekwerk leert dat het gaat om de European Aviation Security Training Institute in Haren.
Het instituut verzorgt vliegopleidingen en legt zich toe op de veiligheid van de luchtvaart. Wat dit te maken heeft met “culturele initiatieven” of met de “hoofdstedelijke en internationale functie” is niet meteen zoneklaar. Kwatongen beweren dat een en ander duidelijker wordt als je weet dat de directeur van EASTI ook directeur-generaal is van de FOD Mobiliteit. En dat is dan weer de FOD die in het kader van Beliris studies en controles uitvoert.
Tot slot wordt ook heel wat geld gebruikt om eigendom van gemeenten aan te kopen of te renoveren, zodat deze gemeenten dus bijkomende middelen krijgen voor andere uitgaven. Zo gaat 1,8 miljoen euro naar het kasteel van Karreveld, eigendom van het OCMW van het Molenbeek van burgervader Moureaux. Ook het Schaarbeek van minister Onkelinx valt herhaaldelijk in de prijzen.
7,5 miljoen gaat dan weer naar “diverse sportinfrastructuren”. In dezelfde sector wordt trouwens op de kop 3.053.821 euro vrijgemaakt voor “een stadion”. Een zeer precies bedrag. En toch weet men nog niet of het geld zal worden besteed aan een nieuw stadion of aan de renovatie van het bestaande (Heizel-?)stadion. In beide gevallen heeft het Brussels gewest daar 3.053.821 euro voor nodig…
Besluit
Ik zou nog veel langer en verder kunnen gaan. Feit is dat verschillende uitgaven zeer discutabel zijn en dikwijls niets van doen hebben met de internationale en hoofdstedelijke functie. Dikwijls wordt het federaal geld gebruikt als stopverf om de financiële gaten in projecten van het Brussels gewestte dichten. Anderzijds gaat het soms om uitgaven met een reukje van vriendjespolitiek en/of zelfbediening. Of om uitgaven op terreinen waarvoor het Brussels gewest, noch de federale overheid bevoegd zijn.
Voor meer veiligheid, daarvoor is het Brussels gewest bevoegd net als de federale overheid. En een veiliger Brussel, zou zeker bijdragen tot de internationale en hoofdstedelijke functie. Maar van die 125 bijkomende miljoenen gaan geen eurocent naar veiligheid.
Tot slot een zuiver politieke bedenking. Over het bedrag van de Brusselse financiering is steeds een akkoord nodig binnen de federale regering. De toekenning van de extra financieringvormt dan ook om de twee jaar hét moment voor de Vlamingen om communautaire tegeneisen te stellen. De huidige regeling werd zeer toevallig goedgekeurd op 27 juli, enkele dagen nadat CD&V en Open Vld besloten om in zee te gaan met alle Franstalige partijen die meer dan twee zetels hebben. Ze wisten dat B-H-V op tafel lag. Kon de regeling dan niet minstens gebruikt worden als wortel om de Franstaligen te bewegen tot wat meer inschikkelijkheid?
Hebben CD&V en Open Vld dan eens een wapen, dan geven ze al meteen af, nog voor de veldslag begint…
Auteur(s): |
Contactinfo: |
Annemie Nijs, Communicatieverantwoordelijke Kamerfractie N-VA |
Thema('s): |
