Meer Europese politieke verantwoordelijkheid voor lidstaten

Door Anneleen Van Bossuyt op 15 februari 2017, over deze onderwerpen: Europees beleid, Europees Parlement, Europese Commissie
Meer Europese politieke verantwoordelijkheid voor lidstaten

Europees Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker heeft zijn plan voorgesteld om tot meer transparantie te komen bij de goedkeuring van bepaalde Europese beslissingen. Ook zullen de lidstaten de hete aardappel over bepaalde zaken niet meer kunnen doorschuiven naar de Commissie. “Met dit voorstel wil de Commissie de politieke verantwoordelijkheid opnieuw bij de lidstaten leggen, met onder meer een verhoogde betrokkenheid van de nationale ministers. En dat is goed", stelt Europarlementslid Anneleen Van Bossuyt. “Politici moeten hun verantwoordelijkheid opnemen. De Commissie heeft begrepen dat het zwaartepunt bij de lidstaten hoort te liggen en dat belangrijke politieke beslissingen niet door een onzichtbare administratie mogen worden genomen.”

Ook de wil om meer transparantie te bieden in erg technische Europese besluitvorming, steunt Van Bossuyt: “De Commissie wil het stemgedrag van nationale experts in de beslissende fase openbaar maken. Terecht. Zo krijgen die Europese beslissingen een duidelijke nationale dimensie. Als de experts niet tot een consensus kunnen komen, zou het betrokken dossier logischerwijze trouwens naar de nationale ministers schuiven. Het zijn uiteindelijk zij die politiek rekenschap moeten afleggen.”

Flexibel netwerk

Van Bossuyt pleit er ook voor om van het momentum gebruik te maken om andere beslissingsprocedures aan te passen: “Kijk naar het Handelsakkoord Een akkoord tussen twee of meer landen of regio’s, ter bevordering van de wederzijdse handelsstromen en vrijhandel. Daarin maken zij basisafspraken over de markttoegang en het wegwerken van handelsbarrières. In meer complexe handelsakkoorden wordt niet alleen onderhandeld over die handelsvoorwaarden zelf, maar bijvoorbeeld ook over een gemeenschappelijke markt of over investeringen. Sinds het Verdrag van Lissabon, dat eind 2009 in werking trad, is het onderhandelen en afsluiten van handelsakkoorden met partijen van buiten de EU een exclusieve bevoegdheid van de Europese Unie. handelsakkoord tussen de EU en Canada, waar we heel wat onnodige vertraging opliepen. Om te vermijden dat we stilstaan, moet de Europese Unie als een flexibel netwerk opereren. Dat is de beste manier om tot een beleid te komen met een draagvlak in de verschillende lidstaten."

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is