Vlaanderen op een volgend EK voetbal?

Voetbal is emotie
Groepsgevoel, samenhorigheid, het “één voor allen, allen voor één”, … Het is niet iets wat je associeert met de Belgische nationale ploeg. Als er op de Heizel de jongste jaren nog eens supporterslegioenen opdagen dan komen die om de tegenstanders van de Rode Duivels vocaal te ondersteunen. Dat zijn of haar ploeg verliest zal een supporter niet doen afhaken. RFC Antwerp probeert nu al jaren tevergeefs opnieuw naar de 1ste klasse te stijgen. Zonder succes, maar het neemt niet weg dat 12.000 supporters “The Great Old” kwamen aanmoedigen tijdens de eindronde. Uit clubliefde, nog zo’n emotie.

Carl Huybrechts over het allegaartje
Waarom dan wel die complete desinteresse voor de Rode Duivels? Waarom is zo’n Oranjegevoel onmogelijk in dit landje? Ik denk dat sportjournalist Carl Huybrechts het treffend formuleerde in De Standaard van zaterdag ll: “Een echt nationaal gevoel zal bij ons pas ontstaan als ons land tot zijn normale proporties herleid is, als Vlaanderen een aparte entiteit is in Europa. Achter een Vlaamse en een Waalse ploeg kan je gaan staan, maar achter een allegaartje? Niemand weet waarom sommige spelers mogen meedoen: is het omdat ze goed zijn of spelen communautaire overwegingen mee? Laat ook daarom dit land ophouden te bestaan. Dat is het verschil tussen een staat en een natie. Wij zijn een echte staat.”

Kompany: “We trekken niet aan hetzelfde koord”
Is Huybrechts een door de tijd achterhaalde vendelzwaaier, een stamboekflamingant, …? Niet bepaald. Hij vertelt gewoon wat hij ziet. En wat Vincent Kompany al eerder meldde: “Ik ben misschien te lang afwezig geweest om de precieze problemen aan te kaarten, maar ik ben van mening dat de slechte resultaten er niet alleen zijn door een gebrek aan kwaliteit. Er is geen eenheid tussen Vlamingen en Walen. In de nationale ploeg is er een communautair probleem. We trekken niet aan hetzelfde koord.”(Gazet van Antwerpen 15/8/2007). Tja, zegt men dan, maar Vlaanderen kan toch geen eigen nationaal voetbalelftal afvaardigen. Neen? En waarom niet? Wales, Engeland en Schotland zijn geen onafhankelijke staten en zij hebben wel een eigen nationaal elftal. Trouwens, als u nu denkt dat Vlaanderen met een roep naar een eigen nationale ploeg alleen zou staan in Europa dan slaat – of liever: shot - u de bal helemaal mis. In Catalonië (“Catalunya una nacio, una seleccio”) en Baskenland (“Euskal Herria nazio bat, selekzio bat.”) wordt de vraag naar eigen nationale voetbalploegen zeer breed gedragen door de bevolking: “Eén natie, één voetbalploeg” is hun eis.

Puyol, Guardiola, Fàbregas, Mendieta, ...
Er bestaan officieuze nationale teams van Catalonië en Baskenland die telkens door tienduizenden fans worden aangemoedigd. En als u dacht dat die officieuze teams opgevuld werden met wat amateurs, dan denkt u best snel iets anders. De jongste jaren traden onder meer volgende spelers aan uit de stal van FC Barcelona Puyol, Belenguer, Xavi en Josep Guardiola. Maar verder speelden ook onder andere mee: Francesc Fàbregas (Arsenal), Xabier Prieto (Real Sociedad), Mendieta (nu FC Middelsborough en voorheen Lazio Roma) en Etxeberria (Athletic Bilbao). Ook zij steunen de vraag naar erkenning voor Baskische en Catalaanse nationale voetbalploegen.

Mogen we zelf ook dromen van nationale voetbalgekte in Vlaanderen? Misschien een Vlaams elftal op een volgend EK?