Van Brussel over Detroit naar New York

Ik heb daar vorige week in het Vlaams parlement al op aangedrongen. 

De Minister-president van Noord-Rijnland-Westfalen was er ook al naartoe getrokken. Ik pleitte er voor dat er ook met hem zou gepraat worden. Alleen maar brieven schrijven naar GM zoals de Vlaamse Minister-president deed, vond ik onvoldoende. 

Als uit de crisis van GM een nieuwe groene auto-industrie opbloeit, al dan niet een Opel Europa, moeten we er bij zijn. 

Alle opties moeten in aanmerking komen, ook die van Flanders Car Assembly (Vic Heylen), naar het voorbeeld van het Nederlandse Ned Car. 

De Vlaamse overheid moet natuurlijk zelf geen auto’s maken, maar moet een groter activisme aan de dag leggen. Met Flanders Drive alleen redden we het niet. De Vlaamse regering moet een task force oprichten, met een multidisciplinair team van mensen met kennis en ideeën, en in overleg gaan met de andere overheden, de autoconstructeurs, Vlaamse privé-investeerders. 

De trip naar Detroit lag voor de hand: morgen opent de delegatie van de Vlaamse regering ons schitterend gelegen Vlaams Huis in New York. Het wordt de toegangspoort tot de VS voor onze publieks- en economische diplomatie, voor onze toeristische promotie en voor bedrijven en artiesten. Onze kantoren zijn in de nieuwe building van de New York Times gevestigd. We kunnen er ook tentoonstellingen organiseren. 

Het heeft me veel moeite en overredingskracht gekost om de tegenstand tegen dit Vlaams Huis te overwinnen. Ik heb steeds geargumenteerd dat Vlaanderen niet kortzichtig mag zijn. Om onze Vlaamse welvaart te verzekeren moeten we onze inspanningen voor economische en publieksdiplomatie opdrijven, moeten we onze kunststeden nog beter promoten. Een Vlaanderen dat zichzelf opsluit binnen zijn grenzen, zou grote fouten maken. 

Anderen gaan nu het VHNY openen en de eerste awards voor de vordering van de betrekkingen tussen Vlaanderen en de VS uitreiken. 

Ik ben niet jaloers, maar ik steek niet weg dat ik die opening graag zelf had gedaan.