Flanders House is een schitterende zaak

De zure oprispingen van De Gucht zijn dus ho-pe-loos conservatief. Telkens Vlaanderen buitenlands gaat is het precies of er aan zijn persoonlijke macht en invloed geraakt wordt. Vergelijk dat eens met zijn stoere Vlaamse standpunten als partijvoorzitter en Vlaams parlementslid. 

Maar niet alleen De Gucht onderging een metamorfose. De hele Open VLD is weer de PVV van vroeger. 

Vlaanderen is autonoom bevoegd voor economie (expert, aantrekken investeringen), toerisme en cultuur en doet dus wat het moet doen. Vlaanderen leeft van de export en een Vlaamse regering mag dus niet kneuterig thuis blijven maar moet een actieve publieks- en economische diplomatie voeren. 

Uiteraard moet dit in New York en mogen we alleszins daar ons niet verstoppen ergens in een achterkeukentje. De vzw Flanders House, Toerisme Vlaanderen en FIT (Flandes Investment and Trade) werken op de 44ste verdieping van de New York Times Building. We kunnen daar desgewenst gebruik maken van een auditorium en van een tentoonstellingsruimte. Onze eigen kantoren bevatten vergaderruimte en alle faciliteiten voor het Vlaamse bedrijfsleven. Onze wetenschappers worden er gesteund (de Universiteit Gent werkt reeds samen), onze kunstenaars krijgen er een toegang tot New York, enz. Kortom, Vlaanderen doet gewoon op een moderne manier wat elk land doet om zijn producten, zijn kunst te promoten, zijn wetenschappers te ondersteunen. 

Ik ben blij dat ik het budget 2009 voor publieksdiplomatie nog fors heb kunnen laten optrekken. 

Geen vlaggengezwaai dus, maar elke dag werken aan onze welvaart. Dit belet niet dat ik genoot van mijn stadsgenoot Johan Bruyneel die het zonder gêne over Vlaanderen “my country” had, tot ergernis van enkele neo-unitaire aanwezigen.