De verfransing begon op de markt...

Ontvlaamsing
Ik word in die overtuiging gesteund door twee recent verschenen artikels. Het eerste in De Tijd (24 maart), het tweede in Het Volk (27 maart). Beide stukken leren mij niets nieuw, ze bevestigen wat ik als betrokkene sinds lang weet: 1. De toestand in Vlaams-Brabant gaat schrikwekkend de verkeerde kant uit. 2. Wie er niet mee geconfronteerd wordt, doet er ongepast luchtig over.
De titel in de De Tijd is duidelijk: ‘Kwart jonge gezinnen in Halle-Vilvoorde spreekt Frans’. Dat blijkt uit gegevens van Kind en Gezin. Deze overheidsdienst voor gezinszorg communiceert met gezinnen in het Nederlands, maar gebruikt omwille van zijn sociale opdracht ook andere talen. Een kwart Franstaligen is een gemiddeld cijfer, in sommige gemeenten liggen deze veel hoger: Tervuren: 46,3 %, Vilvoorde 45,3%, Overijse 45,1 %, Zaventem 37,3 %. Het zijn cijfers die de voortschrijdende ‘ontvlaamsing’ van onze regio brutaal aantonen. Want ook al is het na het B-H-V-debacle politiek relatief stil geworden de bewoners ervaren elke dag dat sociale verdringing en verfransing blijven doorgaan.
De cijfers bevestigen de verkiezingsuitslag van juni 2004. Daarbij ging de Franstalige eenheidslijst Union Francophone (UF) overal vooruit. Dit stemgedrag toont aan dat vele Franstaligen niet van plan zijn te integreren. Het UF houdt zijn kiezers ook voor dat ze zich niet hoeven aan te passen, en dat hun gemeenten ooit in een très grand Bruxelles zullen opgaan. De Franstalige politici bewijzen hun kiezers daarmee een slechte dienst. Gemiddeld 40 % van de langdurig werklozen in de Rand is Franstalig. Hun gebrek aan kennis van het Nederlands is er de oorzaak van dat ze in de werkloosheid blijven zitten. Slechts een klein deel van hen is bereid de cursussen Nederlands, die de VDAB gratis aanbiedt, te volgen.
De cijfers van K&G komen overeen met het eigen onderzoek dat ik deed naar de aanwezigheid van Franstalige kinderen in ons basisonderwijs. Een kwart is ook hier een gemiddelde. In tal van gemeenten zijn er uitschieters van meer dan 50 %!

Middeleeuws?
Het probleem van de verfransing moet ernstig genomen worden, een doortastend beleid is van levensbelang om het Vlaams karakter van de streek te vrijwaren. De splitsing van de kieskring B-H-V, de strikte toepassing van de taalwetten en een sterk onthaalbeleid zijn middelen daartoe. En waarom zou het verkrijgen van een werkloosheidsvergoeding of een sociale woning niet mogen gekoppeld worden aan de kennis van het Nederlands?
De traditionele partijen staan niet altijd te juichen om de doorgedreven politiek die wij voorstaan. Ook de pers niet. Zo werd mijn toespraak belachelijk gemaakt in het commentaar van Het Volk. Ik citeer: “Het heeft iets middeleeuws, dat taaldispuut van Vlaanderen en Wallonië. Zeker in de internationale context van vandaag heeft het zelfs iets belachelijks. Want wat is eigenlijk de inzet van de gemeenteraadsverkiezingen? Het spreken van Frans verbieden op de plaatselijke markt? Of Nederlands uit het stadhuis weren?”
Eer mevrouw Wilmet dergelijke sneren geeft, moet ze weten dat de verfransing in en buiten de zes faciliteitengemeenten op de plaatselijke markt begonnen is. Om hun marchandise te slijten aan Franstaterende madammekes broebelden onze boerkozen het schabouwelijkste Frans. Later gingen diezelfde boerkes ook nog hun gronden verkopen zodat er nog meer roomtaartvilla’s kwamen. En toen de bewoners daarvan in voldoende aantal waren, zetten zij de aanval op de gemeentehuizen in om er… het Nederlands te weren.
Gevolg: geen betaalbare gronden meer voor plaatselijke bouwlustigen, uit hun voegen gebarsten karakterloze dorpskernen, Franstaligheid alom, ontwortelde autochtonen gemeenschappen…
Mevrouw Wilmet, dergelijke toestanden zijn pas echt middeleeuws! Dat Het Volk, als spreekbuis van de Arbeidersbeweging, dit niet inziet is een aberratie!

Overal een Vlaams Manifest!
Wat staat er ons te doen? De splitsing van de kieskring B-H-V blijft een absolute voorwaarde om het institutioneel kader te scheppen waarbinnen de verfransing teruggedrongen kan worden.
Met meer N-VA-mandatarissen in gemeenteraden en colleges, zullen we de conferentie van burgemeesters van Halle-Vilvoorde opnieuw activeren en steunen. Onze verkozenen zullen overal een Vlaams Manifest voorstellen. In de paar gemeenten en steden waar dergelijk manifest reeds is aangenomen, blijkt het een werkbaar instrument te zijn. Ik besef dat het juridisch instrumentarium om de principes van een Vlaams Manifest toe te passen niet altijd aanwezig is. Het verworpen marktreglement van Merchtem maakt dat duidelijk. Ik was erg ontgoocheld in de lauwe houding van Vlaams minister Keulen, die het marktreglement vernietigde. Daarom doe ik hem een voorstel van decreet waarin staat dat het gebruik van het Nederlands wordt opgelegd aan iedereen die in Vlaamse gemeenten en steden gebruik maakt van de medewerking van gemeentepersoneel en plaatselijke diensten, van openbaar patrimonium als gebouwen, pleinen, panelen, enz...
Een andere belangrijke krachtlijn is dat wie integratie oplegt, ook kansen op integratie moet bieden. Wij willen daarin volop investeren, vooral in taalonderwijs zowel voor kinderen als voor hun ouders.

Groen én sociaal!
Om de groene gordel rond Brussel maximaal te behouden is ruimtelijke ordening van groot belang. Ook de woonproblematiek maakt deel uit van een Vlaams beleid voor Halle-Vilvoorde. Nergens anders in Vlaanderen staat het recht op wonen in eigen streek zo onder druk. Enerzijds willen we de verstedelijking indijken, anderzijds onze eigen jonge mensen de kans bieden in hun eigen streek te bouwen of te kopen. En dat kan met een gedurfd lokaal grondbeleid: eigen grondverwerving, een grondfonds, een goed toewijzingsreglement.
Dat verzet tegen de verfransing soms ook letterlijk een zaak van leven en dood is, bewijst het probleem van de urgente medische hulpverlening. Het is onduldbaar dat federaal minister Demotte zijn belofte inzake de MUG voor Halle niet nakomt. Net zoals wij niet dulden dat ook in de rest van Halle-Vilvoorde doden vallen omwille van het simpele feit dat francofone dokters uit Brusselse ziekenhuizen het vertikken om een minimum aan Nederlands te begrijpen en spreken.
U ziet mevrouw Wilmet dat ‘het spreken van Frans verbieden op de plaatselijke markt’ veel meer is dat een middeleeuws taaldispuut!