Alcoholmisbruik: pleidooi voor verdraagzaamheid

Door Björn Anseeuw op 19 januari 2016, over deze onderwerpen: Gezondheidszorg, Alcohol

Het grote BOB-weekend is achter de rug. En voor dat BOB-weekend was een goede reden: ruim twee miljard euro. Dat is wat we in dit land elk jaar opnieuw betalen voor de gevolgen, in zeer brede zin, van alcoholmisbruik. Niet alleen drinken en rijden is immers gevaarlijk. Te veel drinken is nooit goed. "Al een geluk dat we een goed uitgebouwde gezondheidszorg hebben", zegt u? Minder dan één op de tien problematische alcoholgebruikers vindt de weg naar die hulpverlening. Daarbij komt nog: eer iemand zelf de stap naar hulpverlening zet, is hij of zij al gemiddeld achttien jaar aan de fles. Tijd zat dus om flink wat levens en talent te verdrinken.

Voor het goede begrip: gelukkig komt het gros van de levensgenieters die wel een frisse pint, een glas wijn of een pittige gin-tonic kunnen smaken, niet in de problemen. Niettemin: een kostenplaatje van twee miljard euro, minder dan één op de tien die hulp vindt en achttien jaar om de stap naar hulp te zetten: het zijn verbijsterende cijfers. Maar ook de harde realiteit.

De vraag is: hoe pakken we dit probleem aan? Doorgaans klinkt het dat we werk moeten maken van meer behandelcapaciteit, een betere toegang tot de geestelijke gezondheidszorg en een doorgedreven preventie. En dat klopt ook allemaal. Alleen zien we in ons handelen van elke dag een kritische succesfactor systematisch over het hoofd.

De manier waarop we binnen onze samenleving naar alcoholmisbruik kijken, is bepalend voor de resultaten die we kunnen boeken in de strijd tegen deze kwaal.

Wanneer iemand te diep in het glas heeft gekeken, vinden we dat vaak een beetje zielig, grappig ook soms. En als we eerlijk zijn met onszelf, dan wachten we stiekem ook wel eens tot een waggelende drinkebroer pardoes op zijn gezicht gaat. Lachen geblazen!

Maar wat gezegd over onze tolerantie voor wie liever geen alcohol drinkt? Want zo tolerant we zijn voor problematisch alcoholgebruik, zo onverdraagzaam zijn we tegenover iemand die liever een glas water of een cola zero neemt.

Of het nu in de voetbalkantine is ("Iedereen een pintje? Wat? Een cola?") of op een nieuwjaarsreceptie ("Iets zonder alcohol, meneer? Bwa, we hebben een glaasje zurig fruitsap voor u"), de sociale druk om alcohol te drinken is in onze samenleving erg groot.

Voor zij die stevig in hun schoenen staan, is dat niet zo erg, zij het wel ergerlijk. Voor vele anderen die heel wat minder weerbaar zijn, is het gevaarlijk. Zij bezwijken al te vaak onder de druk en drinken zo veel vaker en veel meer dan goed voor ze is.

Los van de tonnen euro's die we in onze gezondheidszorg en preventiecampagnes willen pompen, kunnen we ook wat meer verdraagzaamheid aan de dag leggen. Verdraagzaamheid ten aanzien van zij die liever geen alcohol drinken op de zoveelste nieuwjaarsreceptie of derde wedstrijdhelft.

Daar moet de overheid geen regeltjes voor maken, maar als we nu voor de gezelligheid Jan-met-zijn-watertje eens niet langer vragen of hij ziek is? En wat als we op de volgende receptie die we organiseren eens een lekker niet-alcoholisch alternatief voorzien voor dat glaasje cava?

Het is een eenvoudige maatregel die ons zelfs geen moeite moet kosten, maar die wel een wereld van verschil kan maken in de maatschappelijke kost en menselijke ellende voor velen.

Gezondheid!

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is