ACV-herstructurering bewijst perverse belangenvermenging

Zuhal Demir

De christelijke vakbond ACV kampt met financiële moeilijkheden die een herstructurering onvermijdelijk maken. Dat is nooit een makkelijke of pijnloze oefening. Maar het ACV, dat 308 mensen moet laten gaan, maakt het wel erg bont. Zo stelt Kamerlid Zuhal Demir met verbazing vast dat 103 werknemers al vanaf 58 mogen vertrekken via het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag (SWT), het vroegere brugpensioen. Daarbovenop kreeg de vakbond de toestemming om voor 123 werknemers landingsbanen te creëren vanaf 55 jaar. Dat is regelrecht in strijd met het regeerakkoord, waarin de grens voor nieuwe landingsbanen op 60 jaar werd gebracht.

“Die afspraak uit het regeerakkoord is achteraf uitgehold door de sociale partners”, betreurt Demir. “In het akkoord van de vakbonden en werkgevers in de Groep van 10 werd aan bedrijven in moeilijkheden de mogelijkheid geboden om cao’s te sluiten met landingsbanen vanaf 55 jaar. Die afwijking werd door het ACV mee onderhandeld als vertegenwoordiger van de werknemers in ons land. Maar datzelfde ACV maakt vandaag als werkgever gretig gebruik van die afwijking en holt zo eigenhandig het draagvlak van onze Sociale zekerheid De sociale zekerheid is in België tot nader order federaal. De belangrijkste pijlers van de Belgische sociale zekerheid zijn: de ziekte- en invaliditeitsverzekering (RIZIV), de pensioenen, de werkloosheidsverzekering en de kinderbijslagen. Daarnaast ook nog beroepsziekten, arbeidsongevallen en jaarlijkse vakantie. Sommige Vlaamse partijen ijveren al lang voor de overheveling van (grote delen van) de sociale zekerheid naar gewesten en gemeenschappen. sociale zekerheid uit. Dat wijst toch op een ongelooflijk perverse vorm van belangenvermenging?”

Slecht voorbeeld

“Ik vind het enorm jammer dat het ACV als werkgever het slechte voorbeeld geeft”, zegt Demir. ”Van een vakbond zou je nu net verwachten dat die zijn expertise inzet op het vlak van outplacement, herscholing en intensieve begeleiding van werkzoekenden, om zoveel mogelijk ex-werknemers aan een nieuwe en passende job te helpen in een ander bedrijf of sector. Nu schuiven ze hun financiële moeilijkheden gewoon af op de sociale zekerheid en de belastingbetaler. Want het is die belastingbetaler die het oplopende deficit in de sociale zekerheid moet bijpassen via een staatstoelage en alternatieve financiering vanuit de belastingen.” In 2014 liep die alternatieve financiering op jaarbasis al op tot 29,7 miljard euro: liefst 35 procent van het totale budget van de sociale zekerheid.

“Met deze herstructurering bewijst het ACV zelf dat het onhoudbaar is om geld te willen verdienen aan langdurig werkloze leden in brugpensioen of andere uitkeringsstelsels”, besluit Demir. “Vakbonden moeten hun inkomsten halen door zoveel mogelijk mensen opnieuw aan de slag te helpen. Alleen zo houden we onze sociale zekerheid betaalbaar.”

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is