2.400 extra Vlaamse inburgeringstrajecten in Brussel

Door Karl Vanlouwe op 14 januari 2016, over deze onderwerpen: Asiel, Inburgering, Wonen en werken in Brussel, Onderwijs in Brussel
2.400 extra Vlaamse inburgeringstrajecten in Brussel

Vlaams minister van Inburgering Vlaanderen voert een inburgeringsbeleid. Dat is een begeleide en doelgericht gestuurde vorm van maatschappelijke integratie van mensen van vreemde afkomst. Bedoeling is de nieuwkomers een volwaardige plaats te geven in de samenleving door insluiting in plaats van uitsluiting. De inburgering, met onder meer taallessen en inburgeringscursussen, werd concreet door de deelname van de N-VA aan de Vlaamse regering sinds 2004 en de aanstelling van een minister van Inburgering. Inburgering Liesbeth Homans investeert naar aanleiding van de asielcrisis in 2.400 extra inburgeringstrajecten in Brussel. “Het totaal komt zo op een capaciteit van 5.400 inburgeringstrajecten via het Brussels onthaalbureau voor inburgering”, becijfert Vlaams Parlementslid Karl Vanlouwe. Hij roept de Franse Gemeenschap in Brussel op om ook haar verantwoordelijkheid te nemen. Momenteel wordt er vanuit Franstalige hoek nog geen enkel inburgeringstraject in de hoofdstad aangeboden.

In Vlaanderen is inburgering voor nieuwkomers al sinds 2004 verplicht. De Brusselse regering heeft nu - eindelijk - ook beslist om inburgering te verplichten in de hoofdstad. De uitvoering ervan gebeurt in de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie, waarbij nog een samenwerkingsakkoord nodig is met de Vlaamse en de Franse Gemeenschap. De Franse Gemeenschapscommissie heeft nu aangekondigd tegen het einde van dit jaar 4.000 plaatsen te creëren. “‘Too late’”, aldus Vanlouwe. “Maar ook ‘too little’: daarmee voorzien zij in minder dan de helft van het totale aantal vereiste trajecten.” Vanlouwe roept de Franstalige beleidsmakers in Brussel op tot snellere actie en vraagt om het niet zo ver te laten komen als het capaciteitstekort in het Nederlandstalig onderwijs in de hoofdstad.

Voorlopig nog vrijwillig

“Helaas zijn de Vlaamse inburgeringstrajecten voorlopig nog vrijwillig in Brussel”, stipt Vanlouwe aan. “De Brusselse politici vonden die geen goed idee. Inburgering werd aan Franstalige zijde lange tijd beschouwd als xenofoob, racistisch en stigmatiserend. Maar recente gebeurtenissen in het buitenland hebben pijnlijk aangetoond dat niet alle nieuwkomers vertrouwd zijn met onze Westerse waarden en normen. Inburgering is noodzakelijk om aan een echte en hechte gemeenschap te bouwen. Eindelijk hebben ook de Franstalige excellenties in Brussel dat ingezien.”

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is