On est demandeur de rien

…
Met reden vreesden CD&V en N-VA vorig weekend immers dat indien Brussel (grotendeels) wordt geherfinancierd zonder te raken aan de financieringswet, er nadien geen stok meer achter de deur is voor de nodige hervormingen in 's lands financiële huishouding. En dat we dan een herhaling krijgen van 2001. Nadat de Franse Gemeenschap toen dankzij de Lambermontakkoorden van het bankroet werd gered, konden de Franstaligen jarenlang nieuwe stappen in de staatshervorming dwarsbomen. On est demandeur de rien , heette het. Het lijkt dan ook aangewezen om extra geld voor Brussel afhankelijk te maken van nieuwe en heldere financiële afspraken tussen alle beleidsniveaus. Anders komt er misschien nooit nog wat van.

Daarnaast zou er, indien de gesprekken hervatten, beter ook zicht komen op de besteding van die Brusselse middelen, iets waarover aan de onderhandelingstafel nog met geen woord is gerept. Ook kan men ervoor zorgen dat het extra geld ook de Brusselse Vlamingen ten goede komt. Er wonen toch nog 100.000 Vlamingen in Brussel, en met name op het vlak van kinderopvang en ouderenzorg zijn er nog heel wat noden.
…