Citaten

De herfinanciering van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest kon moeilijk los worden gezien van een nieuwe Belgische financieringswet, zo stelt Knack-redactrice Han Renard.

Deze crisis overstijgt verre de dramatiseringen die eraan voorafgingen. Anders werp je de handdoek niet, net op het moment dat de drie jaar lang onbeweeglijke stellingen in beweging leken te zijn gebracht. Di Rupo had de Franstalige afwijzing van een diepgaande staatshervorming doorbroken. De omstandigheden dwongen hem daartoe, want een decennium onverzettelijkheid had Bart De Wever tot koning van Vlaanderen gekroond. De kans om te regeren zonder liberalen en, nog uitzonderlijker, met hemzelf in de Wetstraat 16, vormde een bijkomende stimulans.

Vergeleken met de twee vorige obstakels, de overdracht van bevoegdheden en de financieringswet, is Brussel-Halle-Vilvoorde politiek dynamiet, schrijft Bart Haeck in De Tijd. Yves Leterme beloofde het op te lossen in vijf minuten, maar brak er drie jaar zijn tanden op stuk. Zelfs de hulp van de politieke loodgieter Jean-Luc Dehaene kon niet baten. Voor Leterme kwam ook Guy Verhofstadt na maanden onderhandelingen voor de keuze te staan: ofwel de splitsing van BHV opgeven ofwel zijn paarse regering. Het werd dat eerste.

Eigen fiscaliteit, eigen arbeidsmarkt, eigen sociaal beleid. Die roep klinkt in Vlaanderen steeds luider. Ondertussen hoor je in Europa steeds nadrukkelijker de wens om net op deze terreinen de onderlinge verschillen tussen de lidstaten weg te werken. Professor economie en drijvende kracht bij Vives Joep Konings legt in Knack uit hoe meer Vlaanderen rijmt op meer Europa. Een uittreksel: