Begroting

Vlaanderen staat voor een zware saneringsoperatie. Bij de begrotingscontrole in februari moet de Vlaamse regering op zoek naar ongeveer 500 miljoen om een begroting in evenwicht te realiseren. Het wordt een gevoelige evenwichtsoefening met een indringende besparingsoperatie die de kaasschaafmethode ver overstijgt.

De effecten van de arbeidsmarktmaatregelen zijn onderbouwd met absurde cijfers. Hoewel dit zeer duidelijk is, ontkent minister van Werk De Coninck het zonlicht. Tijd om bij de begrotingscontrole het huiswerk opnieuw te doen.

De krant De Morgen had het gisteren als opener: de schaarste die ons te wachten staat, zal worden georganiseerd door een obesitasregering. Niets aan te doen, zo blijkt: kwestie van evenwicht, kwestie van interne (partij)vrede, kwestie van het volk dat champagne drinkt, letterlijk bij monde van zijn leiders. En zie toch alweer dat verschil...

In penibele begrotingstijden zou het paarse Zilverfonds soelaas kunnen brengen, schrijft Jan Hofkens in een opiniestuk in De Standaard. Jammer dat we die buffer niet kunnen gebruiken. En hij geeft meteen ook aan waarom dat niet kan: er zit geen geld in het Zilverfonds, het paradepaardje van SP.A-kopstuk Vande Lanotte.

De grote staatsschuld en de druk van de vergrijzing maken het de federale minister van Begroting niet gemakkelijk. Zijn Vlaamse collega Philippe Muyters (N-VA) doet een voorstel: misschien moeten de deelstaten helpen, niet eenmalig, maar dankzij een overheveling van bevoegdheden.