Economie, werk & ondernemen

Zelf kan ik me niet tot de actieve beleggers rekenen. Dat is bewust zo, gezien dat met een functie als parlementslid nogal moeilijk ligt. Niettemin was ik vandaag aanwezig op de Happening van de Vlaamse Federatie van Beleggers en Beleggingsclubs. Omdat het een uitgelezen kans is om CEO's en managers vol passie te horen spreken over hun bedrijf tegen mensen die in hen hun vertrouwen stellen. Maar ook, en vooral, omdat ik geloof in particulier aandeelhouderschap en de kansen die dit biedt voor de lokale verankering van onze ondernemingen, en voor werknemersparticipatie. Kansen die helaas gehypothekeerd worden door deze Franstalige belastingregering die nauwelijks het onderscheid kent tussen aandeelhouders en speculanten.

De openlijke steun van Elio Di Rupo aan de Franse socialistische presidentskandidaat François Hollande zorgt voor opschudding in de Wetstraat. Alvast bij de MR is de demarche in het verkeerde keelgat geschoten. Alsof Denis Ducarme en partijvoorzitter Charles Michel plots ontwaakten uit een mooie droom en ineens doorhadden dat hun regeringsleider een socialist was. Volgens Jan Jambon, Kamerfractieleider voor de N-VA, is de heisa fel overtrokken. Hij vindt dat de recepten die zowel de Franse als de ‘Belgische’ PS aanreiken om de crisis in de eurozone het hoofd te bieden, beter de inzet waren geweest van deze discussie.

Bij een tragische brand in een loods in Wingene kwamen twee Poolse truckers om. Twee anderen moesten worden opgenomen in het ziekenhuis. Vermoedelijk sliepen er elf werknemers in mensonwaardige omstandigheden in die loods. Het gerecht voert een onderzoek naar de verantwoordelijken voor deze tragische gebeurtenis. Is de werkgever, tevens eigenaar van de loods, schuldig? Het gerechtelijk onderzoek zal het uitwijzen.

Vandaag is het opnieuw Internationale Vrouwendag. Omwille van de symboliek wil de meerderheid in de Kamer straks een wetsvoorstel goedkeuren om de loonkloof tussen mannen en vrouwen te dichten. De N-VA zal zich bij die stemming onthouden. Niet omdat wij niet vinden dat mannen en vrouwen die hetzelfde werk doen, niet hetzelfde moeten verdienen. Wél omdat we denken dat een wetsvoorstel alleen geen einde zal maken aan de loonkloof.

Met het invoeren van quota bereik je als wetgever net het tegenovergestelde van wat je wil bereiken. Want vrouwen moeten zich door deze positieve discriminatie dubbel en dik bewijzen en lopen het risico de stempel van excuustruus te krijgen. Ook vooroordelen als 'carrièrevrouwen zijn slechte moeders' en 'een man die thuisblijft, is een sloef' help je er de wereld niet mee uit.